Zamek w Krzemieńcu
| Zamek w Krzemieńcu | |
Góra Bony z ruinami zamku |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Krzemieniec |
| Zniszczono | 1648 |
Zamek w Krzemieńcu – ruiny zamku z XIII-XIV wieku, przebudowanego w XVI wieku, znajdujące się w Krzemieńcu na terenie dzisiejszej Ukrainy.
Spis treści |
Historia [edytuj]
W XII wieku wzniesiono tu drewniany gród książąt ruskich, których drewniane umocnienia zastąpiono murowanymi w XIII-XIV wieku. Zamek ufortyfikowany był na tyle silnie, że w w roku 1226 nie mógł go zdobyć król Andrzej Węgierski, a w 1241 Tatarzy[1]. W 1321 roku Krzemieniec wraz z Łuckiem znalazł się pod panowaniem Litwy, później Polski jako siedziba starostwa grodowego w województwie wołyńskim.
W latach 1409-1418 więziony tu był przez księcia Witolda Świdrygiełło za sprzymierzanie się z Krzyżakami przeciwko Jagielle i Witoldowi. W 1536 roku starostwo krzemienieckie otrzymała królowa Bona[1] i z jej inicjatywy dokonano przebudowy zamku na renesansowy i wzmocniono umocnienia. Później zamek królów polskich.
W październiku 1648 roku po 6-tygodniowym oblężeniu pułkownik kozacki Maksym Krzywonos zdobył zamek i zburzył go[1]. Nie odbudowany zamek popadł w ruinę, którą pozostaje do dziś[2].
Architektura [edytuj]
Zamek wzniesiono na wierzchołku stromej góry zwanej Górą Bony, górującej nad miastem. Ukształtowanie terenu wymusiło nieregularny plan zamku. Z zamku zachowały się mury przyziemia - od wschodu wieża bramna z przejazdem i platformą od strony urwiska, fragmenty murów obwodowych, od zachodu budynek mieszkalny i dwie kondygnacje ceglanej wieży wzniesionej na planie kwadratu[2]. W XVI wieku zamek posiadał trzy wieże i po modernizacji jego mury wyposażono w artylerię.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Tadeusz Polak: Zamki na Kresach: Białoruś, Litwa, Ukraina. Warszawa: Pagina, 1997, s. 180-181. ISBN 83-907506-0-0.
- Stanisław Sławomir Nicieja, Twierdze kresowe Rzeczypospolitej, Wydawnictwo Iskry, Warszawa, 2006, ss. 89-109, ISBN 83-244-0024-9