Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów w Wiśniowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Państwo  Ukraina
Miejscowość Wiśniowiec
Typ budynku pałac
Styl architektoniczny barok, rokoko
Ukończenie budowy 1720 r.
Zniszczono 1920 r., 1944 r.
Odbudowano lata 50. XX wieku
Pierwszy właściciel Michał Serwacy Wiśniowiecki
Kolejni właściciele Mniszchowie, Andrzej Mniszech
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Ziemia 49°54′N 25°44′E/49,900000 25,733333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Pałac Wiśniowieckich, cerkiew
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów
Obrazy z pałacu Wiśniowieckich
królowa polska Eleonora Habsburżanka
królowa polska Eleonora Habsburżanka
Fortyfikacje otaczające pałac

Pałac Wiśniowieckich i Mniszchów – położony jest na wysokiej skarpie, nad jarem Horynia[1] i otoczony systemem fortyfikacji bastionowych. Jest to jedno z najznakomitszych barokowych rezydencjalnych założeń magnackich na Wołyniu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu starego zamku wzniósł go Michał Serwacy Wiśniowiecki w 1720 r. w stylu późnego baroku. Za czasów Mniszchów pałac rozszerzono i przebudowano w stylu rokokowym. Został wykończony w 1781 r. W pałacu dwa razy gościł król Stanisław August Poniatowski[1]. Pałac przetrwał I wojnę światową stosunkowo dobrze, a dopiero w 1920 r. w czasie wojny z ZSRR został doszczętnie zniszczony i obrabowany. Odnowiony został w okresie międzywojennym. Ponownie ucierpiał w 1944 r., w czasie II wojny światowej, po której w latach 50. XX wieku odbudowano go i zamieniono na szkołę[2].

Obrazy z zamku (pierwotnie znajdowały się na zamku Mniszchów w Laszkach Murowanych), obecnie w Państwowym Muzeum Historycznym w Moskwie
Dymitr Samozwaniec w stroju koronacyjnym
Dymitr Samozwaniec w stroju koronacyjnym

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pałac zbudowany jest w kształcie podkowy z parterowymi, potężnymi skrzydłami, w środkowej części dwukondygnacyjny.

Fortyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Pałac był otoczony fortyfikacjami bastionowymi z trzema dużymi wysuniętymi bastionami i czwartym mniejszym w narożu od strony rzeki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Tokarski J.: Lwów i okolice. Bielsko-Biała: Pascal, 2007, s. 333-4. ISBN 978-83-7304-776-1.
  2. Aleksander Strojny, Krzysztof Bzowski, Artur Grossman: Ukraina zachodnia: tam szum Prutu, Czeremoszu.... Kraków: Wyd. Bezdroża, 2005, s. 224-5. ISBN 83-921981-6-6.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ukraina zachodnia: tam szum Prutu, Czeremoszu..., zespół red. A. Strojny, K. Bzowski, A. Grossman, Kraków, Wyd. Bezdroża, 2005, ISBN 83-921981-6-6, s. 224-5
  • Tokarski Jacek Lwów i okolice, Wyd. Pascal, Bielsko-Biała, 2007, ISBN 978-83-7304-776-1, s. 333-4.