Zasław (Ukraina)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Zasław
Ізяслав
Widok na Nowe miasto
Widok na Nowe miasto
Herb
Herb Zasławia
Państwo  Ukraina
Obwód chmielnicki
Rejon zasławski
Prawa miejskie 1583
Powierzchnia 23,91 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności
• gęstość

17 216
720 os./km²
Nr kierunkowy +380 3852
Kod pocztowy od 30300 do 30309
Tablice rejestracyjne BX
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Zasław
Zasław
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zasław
Zasław
Ziemia 50°07′N 26°48′E/50,116667 26,800000Na mapach: 50°07′N 26°48′E/50,116667 26,800000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Ukraina

Zasław (ukr. Ізяслав, Заслав, Жеслав) – miasto na Ukrainie w obwodzie chmielnickim nad rzeką Horyń, siedziba władz rejonu zasławskiego. Jedno z najstarszych miast na Wołyniu, dawna rezydencja Ostrogskich-Zasławskich, w 2001 roku liczyło 18 444 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zasław został założony w XII wieku przez księcia kijowskiego Izjasława II, który nazwał nowy gródek Izjasławiem[1]. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1386 roku[1], od którego to czasu władali tu Ostrogscy, Zasławscy i Sanguszkowie. Już wtedy było to miasto obszerne (o czym świadczą resztki wałów obronnych, jakkolwiek prawa miejskie otrzymało dopiero w roku 1583[1].

Miasto wielokrotnie padało ofiarą najazdów tatarskich, a w roku 1649 zdobył je Bohdan Chmielnicki[1]. Połowa zabudowy padła wówczas pastwą pożaru[1], prochy książąt zostały wyrzucone z grobów, kościoły zburzone, a synagoga zmieniła się w stajnię. Z Kozakami, a następnie ze Szwedami walczył Dominik Zasławski, nieudolny regimentarz spod Piławiec, którego Chmielnicki nazywał pogardliwie „Pierzyną”, a który odzyskał dobrą sławę w czasie bitwy pod Beresteczkiem.

Po Zasławskich miasto dostało się Sanguszkom, którzy rezydowali na Nowym Zamku aż do rewolucji październikowej[1], po której wschodni Wołyń znalazł się w granicach ZSRR.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miasta i gminy partnerskie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Antoni Urbański. Kresowe siedziby polskie, które uległy zagładzie: Zasław. „Tygodnik Ilustrowany”. 18, s. 355, 3 maja 1928. Warszawa: Gebethner i Wolff. 
  2. Zasław. [dostęp 14.9.13].
  3. Підписано угоду про співпрацю між Заславщиною і польською Островеччиною

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV, Warszawa, 1880–1902, s. 443.
  • Antoni Urbański, Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, Warszawa 1928, s 70-71.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]