12 Pułk Piechoty (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

12 Pułk Piechoty (12 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego we Francji.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Prace organizacyjne mające na celu ustalenie wstępnej obsady oficerskiej 12 pułku piechoty wchodzącej organizacyjnie w skład 4 Dywizji Piechoty rozpoczęto, od dnia 19 kwietnia 1940 we francuskim obozie wojskowym Les Sables-d′ Ollone, a następnie od 15 maja 1940 r. w ośrodku Parthenay. W dniu 22 maja 1940 roku Naczelny Wódz rozkazem nr 415/Tj.O.I./40 polecił formować 4 Dywizję Piechoty, a w jej składzie 12 pułk piechoty. Z dniem 24 maja 1940 r. kadra pułku była przygotowana na przyjęcie poborowych z terenu Francji i nielicznych ochotników, którzy dotarli z terenu Polski. Od 3 czerwca do pułku zaczęli przybywać pierwsi rekruci z emigracji, byli to w większości poborowi starszych roczników. Na mocy decyzji Naczelnego Wodza z dnia 4 czerwca 1940 roku 4 Dywizja Piechoty została przeformowana w "lekką dywizję piechoty" z jedynie dwoma pułkami piechoty. Oznaczało to rozwiązanie 12 pułku. Zebranych już żołnierzy rozdzielono do pozostałych pułków dywizji, a ponadetatowych oficerów skierowano do Ośrodka Zapasowego 2 Dywizji Strzelców Pieszych w obozie Parthenay[1].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

  • Dowódca pułku - ppłk Antoni Sikorski[1]
  • Szef sztabu - mjr dypl. Antoni Trella[2]
  • Dowódca I batalionu - ppłk dypl. Marian, Bartłomiej Radwański[2]
  • Dowódca II batalionu - mjr Witold Świda[2]
  • Dowódca III batalionu - ppłk dypl. Alojzy Mazurkiewicz[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945, zeszyt nr 5. Londyn: 1971.
  • Dariusz Radziwiłłowicz: Zarys dziejów 4 Dywizja Piechoty Zmechanizowana 1808-1994. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08377-0.