12 Wołyński Batalion Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
12 Wołyński Batalion Strzelców
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 12 października 1944
Rozformowanie 1947
Nazwa wyróżniająca Wołyński
Dowódcy
Pierwszy mjr Antoni Bieganowski
Działania zbrojne
Bitwa o Bolonię
Organizacja
Dyslokacja Montanara (II 1946)[1]
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 4 Wołyńska Brygada Piechoty

12 Wołyński Batalion Strzelców (12 bs) – batalion piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Działania batalionu[edytuj | edytuj kod]

Wchodził w skład 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty. Po zakończeniu walk, będąc w składzie wojsk okupacyjnych, na przełomie lipca i sierpnia 1945 batalion wyznaczony został do pełnienia służby wartowniczej. Wszedł w skład Zgrupowania Brygadowego „Wołyń” Grupy „Straż” (Polish Guarg Group)[2]. Chronił obóz jeńców nr 15. Obsada jednej zmiany wynosiła 150 żołnierzy[3]. W lutym 1946 ochraniał obiekty wojskowe i komunikacyjne w rejonie Montanara[4].

Organizacja batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • kompania dowodzenia
    • pluton łączności
    • pluton saperów
    • pluton gospodarczy
  • cztery kompanie strzeleckie
    • poczet dowódcy
    • trzy plutony strzeleckie
      • trzy drużyny strzelców
      • sekcja moździerzy
  • kompania wsparcia
    • pluton moździerzy
    • pluton rozpoznawczy (13 carierów)
    • pluton przeciwpancerny (działa 6-funtowe)

Batalion etatowo liczył 39 oficerów i 744 szeregowych. Posiadał 55 samochodów

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
  • mjr Antoni Bieganowski[5](12 X 1944 - 31 III 1945)
  • mjr dypl. Stanisław Kramar (31 III - 4 XII 1945[6])
  • mjr dypl. Franciszek Wysłouch (4 XII 1945 - 1947[6])
Zastępcy dowódcy batalionu
  • kpt. dypl. Władysław Lisek[5] (12 X 1944 - 7 III 1945)
  • kpt. Leonard Stanisław Królak (od 26 III 1945[7])

Odznaka pamiątkowa[edytuj | edytuj kod]

Odznaka w kształcie kielicha kwiatu azalii przebitego bagnetem. Ostrze bagnetu skierowane ku górze. Na dole po prawej stronie rękojeści bagnetu liczba 12, oznaczająca numer batalionu. Kwiat azalii złocony, bagnet srebrzony. Fragmenty złocone i srebrzone; wymiary: 38 x 18 mm. Nakładana na patki koloru granatowego z żółtą wypustką[8].

Wykonywane w firmie: F. M. Lorioli, Milano – Roma. Zatwierdzone rozkazem dowódcy 2 Korpusu Nr 96, pkt. 563, z 27 sierpnia 1946.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]