17 Brygada Piechoty (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
17 Brygada Piechoty
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Tradycje
Rodowód 7 Brygada Strzelców
7 Zapasowa Brygada
7 Brygada Piechoty
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 7 Dywizja Zapasowa
7 Dywizja Piechoty

17 Brygada Piechoty (17 BP) – brygada piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W związku z II fazą rozbudowy PSZ i porządkowaniem nazewnictwa jednostek, z dniem 25 października 1944 roku, 7 Brygada Piechoty otrzymała nową nazwę 17 Brygada Piechoty[1]. W momencie zmiany nazwy w skład brygady wchodziły następujące pododdziały; pluton sztabowy, 21, 22 i 23 bataliony piechoty oraz 17 kompania ckm. Od października do grudnia 1944 roku w garnizonie 17 Brygady na bazie przeszkalanych rekrutów - ochotników, jeńców i dezerterów z armii niemieckiej tworzono 3 Brygadę Strzelców Karpackich, 4 Wołyńską Brygadą Piechoty i inne jednostki dla ukompletowania 3 i 5 Dywizji. Ponadto przesyłano stałe uzupełnienia do walczących oddziałów korpusu[2]. W związku z dalszą rozbudową sił 7 Dywizji Piechoty, na bazie batalionu wartowniczego dywizji, sformowano 30 grudnia 1944 roku 24 batalion piechoty. Następnie od grudnia 1944 roku do marca 1945 roku w brygadzie formowano jednostki tworzonej 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej, w szczególności 16 Pomorskiej Brygady Piechoty, jednostek artylerii oraz służb. W marcu 1945 roku z formowanej 16 Brygady organizowanej na bazie batalionów 17 Brygady, przekazano najlepiej przeszkolonych 800 szeregowych na pokrycie etatów w batalionach strzeleckich 3 i 5 Dywizji. W dniu 9 kwietnia 21 batalion piechoty, przegrupowany wcześniej do rejonu Forli, oddał cały stan szeregowych batalionom strzeleckim korpusu celem ich pełnego uzupełnienia. Kadra 21 batalionu powróciła do San Basilio i po zakończeniu działań bojowych odtworzyła swój batalion do pełnego stanu etatowego[3]. Dalszy napływ ochotników polskiego pochodzenia z południowej Francji, Szwajcarii i Polaków byłych żołnierzy armii niemieckiej, pozwolił na dalsze uzupełnienia istniejących jednostek 2 Korpusu oraz formowanie nowych. Z wydzielonych czterech kompanii, po jednej z każdego istniejącego batalionu 17 Brygady Piechoty, w dniu 20 czerwca 1945 roku powstał 20 batalion piechoty.[4] Z uwagi na nakazaną przez władze brytyjskie redukcją stanu ilościowego 2 Korpusu Polskiego, z dniem 16 września 1945 został rozwiązany 20 batalion piechoty, a 30 października 24 batalion piechoty[5]. W okresie 1946 roku 17 Brygada Piechoty pełniła służbę okupacyjną we Włoszech oraz rozpoczęła demobilizację stanu osobowego. Od września do grudnia 1946 roku poszczególne jednostki brygady zostały przewiezione do Wielkiej Brytanii i w kwietniu 1947 roku rozwiązane.

Żołnierze brygady[edytuj | edytuj kod]

Dowódca brygady

  • ppłk Sylwester Krassowski (od 8 X 1944)

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

X 1944 - XII 1945[5]

Struktura w lutym 1946[6]:

  • 21 batalion piechoty
  • 22 batalion piechoty
  • 23 batalion piechoty

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański, Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 17 str. 47, 1974.
  2. Gera 2018 ↓, s. 66.
  3. Gera 2018 ↓, s. 66-67.
  4. Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański, Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 17 str. 49, 1974.
  5. a b Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański, Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 17 str. 49 i 53, 1974.
  6. Żak 2014 ↓, s. 379.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim i Środkowym Wschodzie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1981.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 17. Londyn: 1974.
  • Grzegorz Gera. Ze znakiem Czerwonego Gryfa. Skrót dziejów 7. Dywizji Piechoty. „Militaria. Wydanie Specjalne: ilustrowany magazyn wojskowy”. nr 63 5/2018. Lublin: Kagero Publishing. ISSN 2450-7334.