4 Batalion Strzelców Karpackich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
4 Batalion Strzelców Karpackich
Ilustracja
Oznaka 1 Dywizji Strzelców Karpackich
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Nazwa wyróżniająca Karpackich
Działania zbrojne
Kampania włoska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 2 Brygada Strzelców Karpackich
Odznaczenia
Ag virtuti.jpg

4 Batalion Strzelców Karpackich (4 bsk) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

4 Batalion Strzelców Karpackich został sformowany w 1942 roku, w Palestynie, w składzie 2 Brygady Strzelców Karpackich. W kampanii włoskiej 1944-1945 walczył w składzie macierzystej brygady.

Po wojnie batalion, będąc w składzie wojsk okupacyjnych, pełnił między innymi służbę wartowniczą. W lutym 1946 ochraniał obiekty wojskowe w rejonie Bitonto[1].

W 1946 roku został przetransportowany do Wielkiej Brytanii, a w następnym roku rozformowany.

11 listopada 1966 roku nadano batalionowi Order Virtuti Militari[2].

Dowódcy batalionu[edytuj]

  • ppłk piech. Piotr Perucki (do 4 VII 1943 → dowódca Rejonu Etapowego Egipt[3])
  • ppłk piech. Karol Fanslau (9 VII 1943[4] – † 17 V 1944)
  • mjr Melik Somchjanc (17 V – VIII 1944)
  • mjr Andrzej Racięski (od 22 VIII 1944)

Odznaka batalionu[edytuj]

Odznaka specjalna: wykonana z białego metalu, oksydowana na stare srebro. Oznaka ma formę kompozycji składającej się z ośmiu liści ostu ułożonych promieniście, na która nałożony jest kolisty wieniec świerkowy. W środku koło obrzeżone ząbkami. Na wieńcu inicjały 2 BSK, w centrum cyfra 4.

Odznakę noszono na berecie, na podkładce z ciemnozielonego sukna po lewej stronie, w odległości 10 cm od środka orzełka. Na patkach kołnierza zezwolono nosić oznaki o średnicy 2 cm, bez podkładki sukiennej[5]. Wykonywała ją firma: F. M. Lorioli, Milana – Roma.

Marsze i walki[edytuj]

Irak 3 dyw strz karp.png IIkp italia.png M Cassino 7.png Ancona 1944.png Bitwa o Bolonie 1945.PNG

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Kronika 3 Dywizji Strzelców Karpackich Nr 1 za czas od 3 V 1942 do 10 XII 1943. W: Oddziałowe Kroniki i Dzienniki Działań, sygn. C.292 [on-line]. Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, 1943. [dostęp 2016-06-03].
  • Tadeusz Krząstek, Andrzej Żak: Z ziemi włoskiej do Polski. Warszawa: Wydawnictwo Marrow SA, 1997. ISBN 83-907396-5-8.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1945. Wojska Lądowe. Rzeszów: Wydawnictwo Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Harvey Sarner, Piotr K Domaradzki: Zdobywcy Monte Cassino : generał Anders i jego żołnierze. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2006. ISBN 83-7506-003-8.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa 1981: KAW RSW „Prasa- Książka - Ruch, 1981.