6 Batalion Strzelców Karpackich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
6 Batalion Strzelców Karpackich
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Działania zbrojne
II wojna światowa (kampania włoska)
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska Lądowe
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 2 Brygada Strzelców Karpackich

6 Batalion Strzelców Karpackich (6 bsk) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Batalion został sformowany w 1942 roku, w Palestynie, w składzie 2 Brygady Strzelców Karpackich. Od wiosny 1944 roku do wiosny 1945 roku walczył w kampanii włoskiej. Po wojnie batalion, będąc w składzie wojsk okupacyjnych, pełnił między innymi służbę wartowniczą. W lutym 1946 ochraniał obiekty wojskowe w rejonie Foggia[1]. W 1946 roku został przetransportowany z Włoch do Wielkiej Brytanii i tam w 1947 roku rozformowany.

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
  • mjr Franciszek Borkowski (11 XI 1942 - 8 VII 1943[2])
  • mjr dypl. Kazimierz Różycki (9 VII 1943 - 20 VIII 1944[3])
  • mjr Andrzej Paluch (20-27 VIII 1944)
  • mjr Karol Hareńczyk (27 VIII - 2 IX 1944)[4]
  • ppłk Marian Jasiński (3 IX 1944-2 VI 1945)[5]
  • mjr dypl. Józef Chomiuk (2 VI 1945 -1947)[5]
Zastępcy dowódcy batalionu
  • mjr Andrzej Paluch (10 XI 1942 - VIII 1944[3])[6]
  • mjr Karol Hareńczyk (od VIII 1944)[4]
  • kpt. Józef Różański (od X 1944[7])
  • mjr Stanisław Radajewicz[5]

Odznaka batalionu[edytuj | edytuj kod]

Odznaka specjalna: wykonana z białego metalu, oksydowana na stare srebro. Oznaka ma formę kompozycji składającej się z ośmiu liści ostu ułożonych promieniście, na która nałożony jest kolisty wieniec świerkowy. W środku koło obrzeżone ząbkami. Na wieńcu inicjały 2 BSK, w centrum cyfra 6.

Odznakę noszono na berecie, na podkładce z ciemnozielonego sukna po lewej stronie, w odległości 10 cm od środka orzełka. Na patkach kołnierza zezwolono nosić oznaki o średnicy 2 cm, bez podkładki sukiennej[8]. Wykonywała je firma: F. M. Lorioli, Milana – Roma.

Dyslokacja marsze i walki[edytuj | edytuj kod]

Irak 3 dyw strz karp.png IIkp italia.png M Cassino 7.png Ancona 1944.png Bitwa o Bolonie 1945.PNG

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Żak 2014 ↓, s. 144.
  2. Kronika nr 1 3 Dywizji Strzelców Karpackich 3 V 1942 - 10 XII 1943.
  3. a b Młotek (red.) 1978 ↓, s. 100.
  4. a b Panecki (red.) 1994 ↓, s. 236.
  5. a b c Kryska-Karski i Barański 1973 ↓, s. 86.
  6. Kryska-Karski i Barański 1973 ↓, s. 85.
  7. Młotek (red.) 1978 ↓, s. 575-576.
  8. Partyka 1997 ↓, s. 71.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie: formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1945. Wojska Lądowe. Rzeszów: Wydawnictwo Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Harvey Sarner, Piotr K Domaradzki: Zdobywcy Monte Cassino : generał Anders i jego żołnierze. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2006. ISBN 83-7506-003-8.
  • Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa 1981: KAW RSW „Prasa- Książka - Ruch, 1981.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945, zeszyt nr 14. Londyn: 1973.
  • Tadeusz Panecki (red.): 2 Korpus Polski w bitwie o Monte Cassino z perspektywy półwiecza. Warszawa: 1994. ISBN 83-11-08291-X.
  • Zbigniew Wawer: 3 Dywizja Strzelców Karpackich w kampanii włoskiej 1944-1945. Białystok: 1994. ISBN 83-86232-40-4.
  • Mieczysław Młotek (red.): 3 Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1947. Londyn: Zarząd Główny Związku Karpatczyków, 1978.