1 Brygada Strzelców Karpackich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Brygada Strzelców Karpackich
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1947
Dowódcy
Pierwszy płk piech. Walenty Peszek
Ostatni ppłk piech. Bolesław Raczkowski
Działania zbrojne
kampania włoska
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 3 Dywizja Strzelców Karpackich

1 Brygada Strzelców Karpackich (1 BSK) - brygada piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Historia brygady[edytuj | edytuj kod]

1 BSK sformowana została w dniu 4 maja 1942 roku, na podstawie rozkazu L.dz.2130/I/tjn./42 dowódcy Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie, rozkazem dowódcy dywizji Ldz. 4/IOg. Org/tjn./42, w składzie Dywizji Strzelców Karpackich[1]. W skład brygady weszli głównie żołnierze trzech batalionów strzeleckich SBSK. W latach 1944-1945 walczyła w kampanii włoskiej, między innymi w bitwie o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię. Na przełomie lipca i sierpnia 1945 wyznaczona została do pełnienia służby wartowniczej. Weszła w skład Zgrupowania Brygadowego „Tobruk” Grupy „Straż” (Polish Guarg Group)[2]. W 1946 przetransportowana została do Wielkiej Brytanii i tam w następnym roku rozformowana.

Walki i marsze
Irak 3 dyw strz karp.png
Irak cmentarze.png
IIkp italia.png
Bitwa o Bolonie 1945.PNG

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna dowództwa 1 BSK[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy brygady
Zastępcy dowódcy brygady
  • ppłk dypl. piech. Józef Matecki (1 II 1944 - 8 VI 1944 → dowódca 1 BSK)
  • ppłk Bronisław Raczkowski (9 VI 1944 - 14 XI 1945)[10]
Szefowie sztabu
  • mjr dypl. Kazimierz Różycki (do VII 1943 → dowódca 6 bsk)
  • kpt. dypl. Jan Bielecki (od 26 VII 1943 - 8 VI 1944)
  • kpt./mjr dypl. Adam Chrapkiewicz (VI 1944 - V 1945)[11]
  • mjr dypl. Franciszek Kaczmarczyk (od VI 1945)
  • kwatermistrz - mjr Stanisław Sukiennik

Odznaka brygady[edytuj | edytuj kod]

Odznaka specjalna: wykonana z białego metalu, oksydowana. Posiada formę szarotki, a nakładana była na granatowe patki z żółtą wypustką.

Odznakę noszono na kołnierzach i na beretach, w odległości 5 cm po lewej stronie, ukośnie łodygą w stronę orzełka. Wykonywała ją firma: F. M. Lorioli, Milana - Roma.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Kryska-Karski i Żurakowski w książce Generałowie Polski niepodległej nie wspomnieli, że Kazimierz Wiśniowski dowodził brygadą[6].
  2. W cytowanej pracy "Ułani Podolscy. Dzieje pułku ułanów podolskich 1809-1947" W opisie walk 12 pułku w Apeninach Emiliańskich, na stronach 279-289 znajduje się opisana historia walk pułku w tym rejonie w okresie 31 X - 17 XII 1944 r. Autorzy pracy stwierdzili, że pułk podporządkowany był dowódcy 1 Brygady Strzelców Karpackich w osobie płk. dypl. Kazimierza Wiśniowskiego (wymienionemu z imienia, nazwiska i stopnia na str. 280).
  3. W monografii pod redakcją Mieczysława Młotka "3 Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1947" na str. 581 i 594 podano ponad wszelką wątpliwość iż dowódcą 1 BSK był płk dypl. K. Wiśniowski.
  4. Informacja o dowodzeniu brygadą przez płk. dypl. K. Wiśnowskiego podczas kampanii apenińskiej, można znaleźć w relacji kpr. pchor. Zygmunta Kuczewskiego, zamieszczonej w pracy pod red. Witolda Żdanowicza "Śląsk pamięci Monte Cassino" Katowice 1999 str. 451
  5. Jan Bielatowicz w swojej pracy "3 Batalion Strzelców Karpackich" wyd. Londyn 1949 str.160 i 183 jednoznacznie wskazuje jako dowódcę brygady w omawianym okresie płk dypl. K. Wiśniowskiego.
  6. Kryska-Karski i Żurakowski w książce Generałowie Polski niepodległej podali, że Bronisław Chruściel dowodził brygadą od października 1944 roku do lipca 1945 roku[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie 1939-1945: barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984. ISBN 83-223-2055-8.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1945. Wojska Lądowe. Rzeszów: Wydawnictwo Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Zbigniew Dunin-Wilczyński: Wojsko polskie w Iraku : 1942-1943. Warszawa: Muzeum Niepodległości, 1993. ISBN 83-900727-2-6.
  • Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 14. Londyn: 1973.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
  • Tadeusz Panecki (red.): 2 Korpus Polski w bitwie o Monte Cassino z perspektywy półwiecza. Warszawa: Bellona, 1994. ISBN 83-1108291-X.
  • Zbiorowa: Ułani Podolscy. Dzieje Pułku Ułanów Podolskich 1809-1947. Londyn: Koło 12 Pułku Ułanów Podolskich, 1982.
  • Mieczysław Młotek (red.): 3 Dywizja Strzelców Karpackich 1942-1947. Londyn: Zarząd Główny Związku Karpatczyków, 1978.