24 Pułk Piechoty (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
24 Pułk Piechoty
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1941

Rozformowanie

1942

Dowódcy
Pierwszy

mjr dr Andrzej Cichowski

Ostatni

mjr Władysław Gorczyca

Organizacja
Dyslokacja

Czokpak

Rodzaj wojsk

Piechota

Podległość

8 Dywizji Piechoty

24 Pułk Piechoty (24 pp) – oddział piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Decyzja o sformowaniu 24 pułku piechoty została wcielona w życie na podstawie Rozkazu Organizacyjnego Nr 1 dowództwa 8 Dywizji Piechoty z dnia 5 stycznia 1942 roku. W rozkazie tym została wyznaczona wstępna obsada kadrowa pułku i wydzielone zawiązki ze składu Ośrodka Organizacyjnego Armii w Tockoje. Na dowódcę pułku został wyznaczony mjr dr Andrzej Cichowski. W dniach 14 – 26 stycznia 1942 transportem kolejowym kadra pułku została przewieziona do miejscowości Czokpak na terytorium Kazachskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Oddział był organizowany według etatów brytyjskich. W wyznaczonym garnizonie z uwagi na panujące warunki klimatyczne, zły stan zdrowia wcielanych ochotników i poborowych i brak środków sanitarnych, w lutym wybuchła epidemia tyfusu plamistego. Przez okres lutego i marca 1942 roku pułk zajmował się organizacją wcieleń żołnierzy, polepszaniem warunków sanitarno-epidemiologicznych. W małym zakresie prowadzono szkolenie głównie oficerów i podoficerów. Pułk otrzymał kompletne umundurowanie brytyjskie, natomiast nie otrzymał żadnego wyposażenia i broni[1].

W związku zarządzoną pierwszą ewakuacją Armii Polskiej w ZSRR do Iranu w dniu 23 marca 1942 pułk został przetransportowany przez Krasnowodzk do obozu w Pahlevi w Iranie. Następnie w maju po przejściu kwarantanny pułk został przetransportowany morzem do Palestyny. Część żołnierzy zasiliła oddziały 3 Dywizji Strzelców Karpackich, natomiast 40 oficerów i 579 szeregowych, 5 czerwca transportem morskim odpłynęło do Południowej Afryki. W trakcie podróży stwierdzono zachorowania żołnierzy na tyfus, w związku z tym od 18 czerwca do sierpnia 1942 pułk przebywał na kwarantannie w obozie w miejscowości Pietermaritzburu w Południowej Afryce. W trakcie pobytu prowadzone było szkolenie wojskowe. W sierpniu i wrześniu poszczególne kompanie pułku w transportach morskich konwojowały jeńców włoskich i niemieckich do USA, Kanady i Wielkiej Brytanii. W dniu 21 września większość żołnierzy pułku przybyła do portu w Liverpoolu, w dniu 23 września pułk został rozwiązany, a żołnierze zostają wcieleni do oddziałów I Korpusu Polskiego i 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej[2].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
  • mjr dr Andrzej Cichowski[3]
  • ppłk dypl. piech. Stanisław Władysław Spytek Pstrokoński (do 1 VI 1942[2])
  • mjr Władysław Gorczyca[2]
Szef sztabu pułku
  • kpt. Konstanty Dzierżek (jednocześnie p.o. dowódcy III batalionu[2])
Dowódcy batalionów
  • Dowódca I batalionu – kpt. Stanisław Nieżychowski[2]
  • Dowódca II batalionu – kpt. Kazimierz Fedorowicz[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wawer 2001 ↓, s. 251-256.
  2. a b c d e f Kryska-Karski i Barański 1973 ↓, s. 49-50.
  3. Wawer 2001 ↓, s. 251.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Harvey Sarner, Piotr K Domaradzki: Zdobywcy Monte Cassino: generał Anders i jego żołnierze. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2006. ISBN 83-7506-003-8.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie: formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa 1981: KAW RSW „Prasa- Książka - Ruch, 1981.
  • Zbigniew Wawer: Znowu w polskim mundurze. Armia Polska w ZSRR sierpień 1941 - marzec 1942. Warszawa: Zbigniew Wawer Frod. Film. i Międzynarodowa Szkoła Menadżerów sp.z.o.o., 2001. ISBN 83-86891-71-8.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945, zeszyt nr 14. Londyn: 1973.