7 Brygada Strzelców (PSZ)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
7 Brygada Strzelców
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1942
Rozformowanie 1943
Tradycje
Rodowód 23 pułk piechoty
Kontynuacja 23 batalion piechoty
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 7 Dywizja Piechoty

7 Brygada Strzelców (7 BS) - brygada piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Utworzona 8 grudnia 1942 roku głównie na bazie 23 pp. Od grudnia 1942 do marca 1943 roku w skład brygady wchodziły 19, 20 i 21 bataliony strzelców[1]. W ramach brygady prowadzono dalsze szkolenie żołnierzy brygady na kursach w polskich i brytyjskich ośrodkach szkoleniowych, ponadto szkolono pododdziały brygady do organizacji walki na podstawie brytyjskich regulaminów i w posługiwaniu się brytyjskim i amerykańskim uzbrojeniem oraz wyposażeniem. Ponadto prowadzono stopniową poprawę warunków zdrowotnych i kondycyjnych żołnierzy. Do marca 1943 roku w ramach powołanych komisji personalnych dokonano przeglądu zdrowotnego żołnierzy, zwalniając ok 10% stanu z uwagi na wiek i zdrowie.[2] Od reorganizacji 7 Dywizji Piechoty w marcu 1943 roku z dawnego stanu osobowego 7 Brygady Strzelców utworzono 23 batalion piechoty, a 8 Brygady Strzelców utworzono 24 batalion piechoty. Ponadto z pododdziałów ckm obu brygad, utworzono 7 kompanię ckm. Od marca 1943 roku do stycznia 1944 roku funkcjonowała zamiennie jako 7 Brygada Strzelców/7 Zapasowa Brygada Piechoty. Wchodziła w skład 7 Dywizji Piechoty/ 7 Dywizji Zapasowej Armii Polskiej na Wschodzie, a następnie Bazy 2 Korpusu Polskiego.[2]

Dowódca brygady[edytuj | edytuj kod]

  • ppłk Józef Kramczyński (12 XII 1942 - III 1943)[3]

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo 7 Brygady Strzelców[1]
  • 19 batalion strzelców
  • 20 batalion strzelców
  • 21 batalion strzelców

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański, Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 14 (uproszczony schemat organizacyjny piechoty APW/II KP), 1973, 41 i 59.
  2. a b Grzegorz Gera, Militaria Wydanie Specjalne nr 63 5/2018 Ze znakiem "Czerwonego Gryfa". Skrót do dziejów 7. Dywizji Piechoty. str. 64, 2019.
  3. Józef Kramczyński, Karta ewidencyjna przebiegu służby wojskowej, 1949.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Suchcitz, M. Wroński: Barwa Pułku 7 Pancernego- zarys monograficzny. Wydawnictwo Instytutu Tarnogórskiego. Tarnowskie Góry 2002
  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 14. Londyn: 1973.
  • Grzegorz Gera. Militaria Specjalne nr 63 5/2018."Ze znakiem Czerwonego Gryfa. Skrót dziejów 7. Dywizji Piechoty. . Lublin: Kagero Publishing. ISSN 2450-7334.