4-Fluoroamfetamina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
4-Fluoroamfetamina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C9H12FN
Masa molowa 153,20 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 459-02-9
2275-62-9 (racemat)
459-01-8 (chlorowodorek)
64609-06-9 (racemat, chlorowodorek)
72522-20-4 (izomer R)
PubChem 9986[1]
Klasyfikacja medyczna
Legalność w Polsce substancja psychotropowa grupy I-P

4-Fluoroamfetamina (4-FA) – organiczny związek chemiczny, pochodna amfetaminy pokrewna 4-MTA i PMA, substancja psychoaktywna o działaniu stymulującym i słabym działaniu empatogennym. 4-FA jest znacznie mniej neurotoksyczne od innych pochodnych amfetaminy z podstawnikiem przy 4. atomie węgla przy pierścieniu benzenowym. Efekty działania 4-fluoroamfetaminy obejmują poprawienie nastroju, pobudzenie, szczękościsk, napływ energii i siły, zmniejszony apetyt i bezsenność. Nie zaleca się administrować 4-FA donosowo lub przez śluzówki dziąseł – może wystąpić reakcja alergiczna i opuchlizna podobna do znieczulenia u dentysty[potrzebny przypis].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]