Lionel Barrymore

Lionel Barrymore

Lionel Barrymore
Imię i nazwisko	Lionel Herbert Blythe
Data i miejsce urodzenia	28 kwietnia 1878 Filadelfia
Data i miejsce śmierci	15 listopada 1954 Los Angeles
Zawód	aktor, reżyser
Współmałżonek	Doris Rankin (1904–1922; rozwód) Irene Fenwick (1923–1936; jej śmierć)
Lata aktywności	1893–1954

Lionel Barrymore, właśc. Lionel Herbert Blythe (ur. 28 kwietnia 1878 w Filadelfii, zm. 15 listopada 1954 w Los Angeles) – amerykański aktor teatralny, filmowy i radiowy oraz reżyser filmowy.

8 lutego 1960 otrzymał dwie własne gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles – gwiazdę filmową znajdującą się przy 1724 Vine Street i gwiazdę radiową pod adresem 1651 Vine Street.

Życiorys

Urodził się w Filadelfii w stanie Pensylwania jako syn pary aktorów Georgiany Drew Barrymore i Maurice’a Barrymore’a (urodzonego jako Herbert Arthur Chamberlayne Blyth). Był starszym bratem Ethel i Johna Barrymore’ów, stryjem Johna Drew Barrymore’a i Diany oraz stryjecznym dziadkiem Drew Barrymore. W dzieciństwie uczęszczał do prywatnych szkół, w tym do Art Students League of New York. Choć wychowywano go w wierze rzymskokatolickiej, Barrymore uczęszczał do Episkopalnej Akademii w Filadelfii. W 1891 ukończył rzymskokatolicką szkołę przygotowawczą Seton Hall Preparatory School w West Orange w New Jersey.

Debiutował w okresie kina niemego w 1909. Partner Grety Garbo. Oprócz aktorstwa zajmował się reżyserią oraz malarstwem i rzeźbiarstwem. Wystąpił w ponad 250 filmach. Największe uznanie zdobył w Wolnych duszach (1931), film przyniósł mu Oscara. Jedną z jego najsłynniejszych ról jest postać zgorzkniałego bogacza – Pana Pottera w filmie To wspaniałe życie Franka Capry.

Filmografia

• 1913: The Battle at Elderbush Gulch
• 1925: Ben Hur
• 1926: Kusicielka jako Canterac
• 1927: Kobiety kochają diamenty jako Hugo Harlan
• 1928: Sadie Thompson jako Alfred Davidson
• 1929: Hollywood Revue jako on sam
• 1931: Mata Hari jako generał Szubin
• 1931: Wolne dusze jako Stephen Ashe
• 1932: Ludzie w hotelu jako Otto Kringelein
• 1932: Ostatnia cesarzowa jako Rasputin
• 1933: Kolacja o ósmej jako Oliver Jordan
• 1933: Nocny lot jako Robineau
• 1934: Dziewczyna z Missouri jako T.R. Paige
• 1934: Wyspa skarbów jako Billy Bones
• 1935: David Copperfield jako Dan Peggotty
• 1935: Znak wampira jako profesor Zelin
• 1936: Tylko raz kochała jako Andrew Jackson
• 1936: Dama kameliowa jako monsieur Duval
• 1937: Bohaterowie morza jako kapitan Disko Troop
• 1937: Saratoga jako dziadek Clayton
• 1938: Brawura jako Drake
• 1938: Cieszmy się życiem jako dziadek Martin Vanderhof
• 1943: A Guy Named Joe jako generał w niebie
• 1944: Od kiedy cię nie ma jako duchowny
• 1945: Dolina decyzji jako Pat Rafferty
• 1946: To wspaniałe życie jako Henry F. Potter
• 1946: Pojedynek w słońcu jako senator Jackson McCanles
• 1948: Koralowa wyspa jako James Temple
• 1952: Samotna gwiazda jako Andrew Jackson

Dodatkowe informacje

Postać Lionela Barrymora, a także wielu innych przedwojennych amerykańskich aktorów, pojawiła się w filmie animowanym The Autograph Hound z 1939, gdzie Kaczor Donald włamuje się do studia filmowego, aby zdobyć autografy.

Nagrody i nominacje

Rok	Nagroda	Kategoria	Film	Rezultat
1930	Nagroda Akademii Filmowej	Najlepsza reżyseria	Madame X (1929)	Nominacja
1931	Nagroda Akademii Filmowej	Najlepszy aktor pierwszoplanowy	Wolne dusze (1931)	Wygrana

Bibliografia

• „Ludzie w hotelu”; biogram Lionela Barrymore. „Filmowy Serwis Prasowy”. nr 3 (XIII), s. 60–64, 1 czerwca 1967. Warszawa: Zakład Agencji Dystrybucji Filmowej „Filmowy Serwis Prasowy”, Dom Wydawniczy ABC. ISSN 0430-4519. 
• „Pojedynek w słońcu”; biogram Lionela Barrymore. „Filmowy Serwis Prasowy”. nr 8 (XVI), s. 46–54, 16–30 kwietnia 1970. Warszawa: Zakład Agencji Dystrybucji Filmowej „Filmowy Serwis Prasowy”, Dom Wydawniczy ABC. ISSN 0430-4519. 

Linki zewnętrzne

• Lionel Barrymore (1878–1954) w bazie IMDb (ang.)
• Lionel Barrymore w bazie Filmweb
• Lionel Barrymore w bazie Notable Names Database (ang.)
• Lionel Barrymore w bazie Discogs.com (ang.)