Natalija Gawriłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Natalija Gawriłowa
Imię i nazwisko Natalija Siergiejewna Gawriłowa
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1950
Moskwa
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna

Natalija Siergiejewna Gawriłowa (ur. 7 lipca 1950 w Moskwie) – rosyjska pianistka; laureatka V nagrody na VIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1970)[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Gry na fortepianie uczyła się od czwartego roku życia. W latach 1957–1967 uczęszczała do Centralnej Szkoły Muzycznej przy Konserwatorium Moskiewskim. W latach 1967–1972 studiowała w Konserwatorium Moskiewskim. Dodatkowe nauki pobierała m.in. u Lwa Oborina[2].

W trakcie swojej kariery wystąpiła na trzech prestiżowych konkursach pianistycznych[2]:

Po sukcesach konkursowych występowała w ZSRR i w innych krajach. Pojawiała się też w radzieckiej telewizji, gdzie dawała recitale[3]. W jej repertuarze są utwory m.in. Fryderyka Chopina, Siergieja Rachmaninowa, Dmitrija Szostakowicza i Manuela de Falli[4].

W 1995 roku otrzymała tytuł Zasłużonego Artysty Federacji Rosyjskiej[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wysocki 1987 ↓, s. 100.
  2. a b Dybowski 2005 ↓, s. 289.
  3. Dybowski 2005 ↓, s. 290.
  4. Natalia Gavrilova – discography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-05-17].
  5. О присвоении почетных званий Российской Федерации (ros.). cntd.ru. [dostęp 2016-05-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 289–290. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki: Wokół Konkursów Chopinowskich. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1987. ISBN 83-212-0443-0.