Stanisław Bunin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Stanisławowicz Bunin
Imię i nazwisko Станислав Станиславович Бунин
Data i miejsce urodzenia 25 września 1966
Moskwa
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Wytwórnie płytowe m.in. Deutsche Grammophon, Sony, Toschiba-Emi/Emi-Classical

Stanisław Stanisławowicz Bunin, ros. Станислав Станиславович Бунин (ur. 25 września 1966 w Moskwie) – rosyjski pianista, zwycięzca XI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (1985)[1].

Życiorys[edytuj]

Młodość i wykształcenie[edytuj]

Pochodzi z rodziny inteligenckiej o tradycjach humanistycznych. Jego dziadkiem był pianista i pedagog Heinrich Neuhaus, a babką Zinaida Pasternak (żona Borisa Pasternaka). Na fortepianie zaczął grać w wieku czterech lat. Później uczył się w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, a następnie w Konserwatorium Moskiewskim (1984–1988)[2].

W trakcie nauki uczestniczył w następujących konkursach pianistycznych[2]:

Kariera pianistyczna[edytuj]

Po zwycięstwie w Warszawie Bunin zaczął jeździć z koncertami po wielu krajach. W Japonii dał ponad 200 koncertów w 70 miastach w ciągu niespełna dziesięciu lat. W 1988 roku wyemigrował z ZSRR[3]. Początkowo przebywał w Niemczech, a następnie przeniósł się do Japonii. Prowadzi zajęcia w Wyższej Szkole Muzycznej Senzuko w Kawasaki. W 1992 roku zorganizował na tej uczelni Komitet Sztuki Pianistycznej. Jest też założycielem Stanisław Bunin Enterprise, która wspiera uzdolnioną muzycznie młodzież[4].

Wiele razy występował w Polsce, m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju[4] i festiwalu Chopin i jego Europa[5].

Repertuar i dyskografia[edytuj]

W jego repertuarze są utwory m.in. Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Josepha Haydna, Johanna Sebastiana Bacha, Wolfganga Amadeusa Mozarta i Claude’a Debussy’ego. Nagrywa dla wytwórni płytowych Deutsche Grammophon, Sony, Toschiba-Emi/Emi-Classical[4] oraz Polskie Nagrania „Muza”[6]. Jest też autorem ścieżki dźwiękowej do gry Eternal Sonata (kompozycje Fryderyka Chopina)[7].

Przypisy

  1. S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 223.
  2. a b S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 359.
  3. S. Dybowski, op. cit., s. 361.
  4. a b c S. Dybowski, op. cit., s. 362.
  5. Stanisław Bunin (pol.). chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-06-21].
  6. Stanislav Bunin: Discography (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-06-21].
  7. Torasuchii beru: Shopan no yume (ang.). imdb.com. [dostęp 2016-06-21].

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 359–362, ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.