Abram Lufer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abram Lufer
Imię i nazwisko Абрам Михайлович Луфер
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1905
Kijów
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1948
Kijów
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna

Abram Lufer (ros. Абрам Михайлович Луфер, ur. 25 sierpnia 1905 w Kijowie; zm. 13 lipca 1948 tamże) – radziecki pianista pochodzenia ukraińskiego, laureat IV nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj]

Na fortepianie zaczął grać w wieku kilku lat, a edukację odbył w Kijowie. W 1925 roku ukończył naukę w Technikum Muzycznym, a w latach 1925–1928 uczęszczał do Wyższego Instytutu Muzyczno-Dramatycznego im. Łysenki (dyplom z wyróżnieniem). Krótko po ukończeniu studiów rozpoczął pracę pedagogiczną, a od 1929 był kierownikiem katedry fortepianu specjalnego w Instytucie[1]. Od 1935 roku był profesorem Konserwatorium w Kijowie. Przez kilka lat pełnił też funkcję dyrektora tej uczelni. Ponadto w czasie II wojny światowej był dyrektorem Konserwatorium w Swierdłowsku (1941–1944). Przyczynił się do zreformowania szkolnictwa muzycznego w Kijowie[2].

Wśród jego uczniów byli m.in. Tatiana Goldfarb (laureatka IX nagrody na III Konkursie Chopinowskim)[3] i Ryszard Bakst (laureat VI nagrody na IV Konkursie Chopinowskim)[4].

Kariera pianistyczna[edytuj]

Koncertował na terenie ZSRR i brał udział w konkursach pianistycznych. W 1930 roku zwyciężył w Ogólnokrajowym Konkursie Pianistycznym w Charkowie[1]. W 1932 roku reprezentował ZSRR na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie[5]. Po etapie finałowym okazało się, że zgromadził tyle samo punktów, co Bolesław Kon. Regulamin tamtego Konkursu przewidywał, że w takiej sytuacji o zwycięstwie musi zdecydować losowanie. W wyniku zastosowania tej procedury Kon zajął III miejsce, a Lufer IV[1]. Cały Konkurs wygrał Alexander Uninsky[5].

Dzięki sukcesom konkursowym na kilkanaście lat związał się z Filharmonią Kijowską i zaczął nagrywać utwory dla radia[2].

Repertuar[edytuj]

Dysponował zróżnicowanym repertuarem, w którym znajdowały się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Franciszka Liszta, Borysa Latoszyńskiego i Lwa Rewuckiego[2].

Przypisy

  1. a b c S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 64.
  2. a b c S. Dybowski, op. cit., s. 65.
  3. Abram Lufer – Biography (ang.). classicalconnect.com. [dostęp 2016-03-31].
  4. S. Dybowski, op. cit., s. 167.
  5. a b S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 26.

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.