Abram Lufer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abram Lufer
Imię i nazwisko Абрам Михайлович Луфер
Data i miejsce urodzenia 25 sierpnia 1905
Kijów
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1948
Kijów
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna

Abram Lufer (ros. Абрам Михайлович Луфер, ur. 25 sierpnia 1905 w Kijowie; zm. 13 lipca 1948 tamże) – radziecki pianista pochodzenia ukraińskiego, laureat IV nagrody na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj | edytuj kod]

Na fortepianie zaczął grać w wieku kilku lat, a edukację odbył w Kijowie. W 1925 roku ukończył naukę w Technikum Muzycznym, a w latach 1925–1928 uczęszczał do Wyższego Instytutu Muzyczno-Dramatycznego im. Łysenki (dyplom z wyróżnieniem). Krótko po ukończeniu studiów rozpoczął pracę pedagogiczną, a od 1929 był kierownikiem katedry fortepianu specjalnego w Instytucie. Od 1935 roku był profesorem Konserwatorium w Kijowie. Przez kilka lat pełnił też funkcję dyrektora tej uczelni. Ponadto w czasie II wojny światowej był dyrektorem Konserwatorium w Swierdłowsku (1941–1944). Przyczynił się do zreformowania szkolnictwa muzycznego w Kijowie.

Wśród jego uczniów byli m.in. Tatiana Goldfarb (laureatka IX nagrody na III Konkursie Chopinowskim) i Ryszard Bakst (laureat VI nagrody na IV Konkursie Chopinowskim).

Kariera pianistyczna[edytuj | edytuj kod]

Koncertował na terenie ZSRR i brał udział w konkursach pianistycznych. W 1930 roku zwyciężył w Ogólnokrajowym Konkursie Pianistycznym w Charkowie. W 1932 roku reprezentował ZSRR na II Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po etapie finałowym okazało się, że zgromadził tyle samo punktów, co Bolesław Kon. Regulamin tamtego Konkursu przewidywał, że w takiej sytuacji o zwycięstwie musi zdecydować losowanie. W wyniku zastosowania tej procedury Kon zajął III miejsce, a Lufer IV. Cały Konkurs wygrał Alexander Uninsky. Występy Lufera w Warszawie wysoko ocenił m.in. krytyk muzyczny Piotr Rytel.

Dzięki sukcesom konkursowym na kilkanaście lat związał się z Filharmonią Kijowską i zaczął nagrywać utwory dla radia.

Repertuar[edytuj | edytuj kod]

Dysponował bogatym repertuarem, w którym znajdowały się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Franciszka Liszta, Borysa Latoszyńskiego i Lwa Rewuckiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]