Barbara Hesse-Bukowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Barbara Hesse-Bukowska
Ilustracja
Barbara Hesse-Bukowska podczas XIV Lata z Chopinem w Busku-Zdroju, 16 lipca 2008
Imię i nazwisko Barbara Stella Hesse-Bukowska
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1930
Łódź
Data śmierci 9 grudnia 2013
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Wytwórnie płytowe m.in. Polskie Nagrania „Muza”, Le Chant Du Monde, Westminster
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy
XIV Lato z Chopinem – prof. Barbara Hesse-Bukowska w towarzystwie Aliny Janowskiej po koncercie drugiego dnia „Lata z Chopinem”, 16 lipca 2008 r., Busko-Zdrój

Barbara Stella Hesse-Bukowska[1] (ur. 8 lutego 1930 w Łodzi, zm. 9 grudnia 2013) – polska pianistka i pedagog, laureatka II nagrody na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1949).

Życiorys[edytuj]

Młodość i wykształcenie[edytuj]

Pochodziła z rodziny muzyków, a na fortepianie zaczęła grać w wieku sześciu lat. W 1938 rozpoczęła naukę w Konserwatorium Warszawskim. W latach 1945–1949 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi (dyplom z wyróżnieniem)[2]. W 1949 otrzymała II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina[3]. W 1953 została laureatką V nagrody na Międzynarodowym Konkursie im. Marguerite Long i Jacques'a Thibaud, po czym podjęła naukę u Artura Rubinsteina na kursie mistrzowskim[2].

Kariera pianistyczna[edytuj]

Po konkursowych sukcesach rozpoczęła międzynarodową karierę. Koncertowała w większości krajów europejskich, w Japonii i na wielu międzynarodowych festiwalach. Często występowała z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej i Polską Orkiestrą Radiową[4]. Zasiadała w jury wielu konkursów muzycznych, m.in. trzech Konkursów Chopinowskich (1985, 1990, 1995)[5], a także Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Leeds, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Hamamatsu, oraz konkursów w Palm Beach, Sofii, Moskwie, Tajpej, Tokio, Toronto, Pekinie, Bangkoku, Paryżu, Wilnie i Barcelonie[6]. Nagrała wiele płyt, m.in. dla wytwórni Polskie Nagrania „Muza”, Le Chant Du Monde i Westminster, na których utrwaliła utwory Fryderyka Chopina, Karola Szymanowskiego i Ignacego Jana Paderewskiego[7].

Była też pedagogiem muzycznym. Prowadziła zajęcia w klasie fortepianu w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej we Wrocławiu (od 1963) i Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (od 1972). Organizowała też kursy mistrzowskie w Warszawie, Helsinkach, Hawanie oraz Sydney[6].

W 1994 zainicjowała festiwal Lato z Chopinem, który od tamtej pory organizowany jest w Busku-Zdroju[8].

Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1955), a także Orderem Sztandaru Pracy II (1959) i I klasy (1984)[6].

Przypisy

  1. Barbara Hesse-Bukowska w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  2. a b S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 153.
  3. S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 59.
  4. S. Dybowski, op. cit, s. 155.
  5. S. Dybowski, op. cit, s. 156.
  6. a b c Małgorzata Kosińska: Barbara Hesse-Bukowska (pol.). culture.pl, luty 2003 (aktualizacja grudzień 2013). [dostęp 2016-04-15].
  7. Barbara Hesse-Bukowska: discography (ang.). discogs.com. [dostęp 2016-04-15].
  8. Międzynarodowy Festiwal Pianistyczny "Lato z Chopinem": historia (pol.). chopinfestival.pl. [dostęp 2016-04-15].

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 153–156, ISBN 83-910515-1-X.
  • Adam Rozlach: Spełnione marzenia Barbary Hesse-Bukowskiej. Warszawa, Busko-Zdrój: Apla, 2010. ISBN 83-85953-69-8.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.