Dina Joffe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dina Joffe
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1952
Ryga
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Strona internetowa

Dina Joffe (ur. 18 grudnia 1952 w Rydze) – łotewska pianistka; laureatka II nagrody na IX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1975)[1].

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj]

Na fortepianie zaczęła grać w wieku pięciu lat. Uczyła się w Specjalnej Szkole Muzycznej im. Emila Darzina w Rydze. W latach 1968–1976 studiowała w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, a następnie w Konserwatorium Moskiewskim[2].

W 1978 rozpoczęła pracę z młodymi pianistami w Rydze[3]. W latach 1989–1996 była profesorem Akademii Muzycznej Samuela Rubina w Izraelu (obecnie Jerozolimska Akademia Muzyki i Tańca). W latach 1995–2000 prowadziła gościnnie zajęcia w Aichi University of Arts w Nagakute w Japonii. Obecnie jest profesorem w Talent Music Academy w Brescii. Prowadzi kursy mistrzowskie w wielu krajach Europy i Ameryki, m.in. we Francji, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Japonii, Włoszech, na Ukrainie oraz w USA[4].

W Polsce gościła jako profesor wizytujący m.in. w Akademii Muzycznej w Krakowie[3] oraz w Forum Pianistycznym w Sanoku[5].

Kariera pianistyczna[edytuj]

Jako reprezentantka ZSRR wystąpiła na kilku konkursach pianistycznych[2]:

Po konkursowych sukcesach rozpoczęła międzynarodową karierę. Występowała w wielu krajach Europy, Ameryki Północnej i Azji, koncertując z wieloma sławnymi muzykami i dyrygentami. Uczestniczy w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Wystąpiła m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju i kilkukrotnie na festiwalu Chopin i jego Europa[7][8].

Była jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych m.in. w Cleveland, Takamatsu, Barcelonie i Weimarze[7], a w 2015 zasiadała w jury XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina[9].

Repertuar i dyskografia[edytuj]

W jej repertuarze znajdują się utwory m.in. Fryderyka Chopina, Roberta Schumanna, Franza Schuberta, Césara Francka i Siergieja Prokofiewa[7]. Dokonała wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i fonograficznych, w tym wielu z muzyką Chopina[10].

Przypisy

  1. S. Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, s. 135.
  2. a b S. Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 315.
  3. a b S. Dybowski, op. cit., s. 317.
  4. Dina Joffe Official Website. Biography (ang.). [dostęp 2016-05-21].
  5. X Międzynarodowe Forum Pianistyczne "Bieszczady bez granic" (pol.). Platforma Kultury. [dostęp 2016-05-21].
  6. Wyniki na oficjalnej stronie konkursu im. Schumanna (ang.). schumannzwickau.de. [dostęp 2016-05-21].].
  7. a b c Dina Yoffe (pol.). chopin.nifc.pl. [dostęp 2016-05-21].
  8. Dina Yoffe (ang.). vancouversymphony.ca. [dostęp 2016-05-21].
  9. Rozpoczął się XVII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina. rmf24.pl, 1 października 2015. [dostęp 2016-05-21].
  10. Dina Yoffe: discography (ang.). allmusic.com. [dostęp 2016-05-21].

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Dybowski, Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie, wyd. Selene, Warszawa 2005, s. 315–317. ISBN 83-910515-1-X.
  • Stefan Wysocki, Wokół Konkursów Chopinowskich, Wydawnictwa Radia i Telewizji, Warszawa 1987, ISBN 83-212-0443-0.