Magdalena Lisak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalena Lisak
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1971
Katowice
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód pianistka, pedagog
Strona internetowa

Magdalena Lisak (ur. 13 kwietnia 1971 w Katowicach) – polska pianistka i pedagog, laureatka VI nagrody na XIII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina (1995).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca pedagogiczna[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o tradycjach muzycznych. Na fortepianie zaczęła grać w wieku siedmiu lat, a pierwszy publiczny koncert dała w 1983. Uczyła się w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia w Gliwicach (1979–1980), Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia w Katowicach (1980–1983) i w Państwowym Liceum Muzycznym im. Karola Szymanowskiego w Katowicach (1983–1989). W latach 1989–1994 studiowała w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie Andrzeja Jasińskiego. Ukończyła też studia podyplomowe w Musikhochschule w Zurychu (1994–1996) i w Musik-Akademie der Stadt w Bazylei (1996–1998)[1]. Była stypendystką Towarzystwa im. Fryderyka Chopina[2].

Jest wykładowczynią w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach i prezesem Śląskiego Towarzystwa Muzycznego[2][3].

Kariera pianistyczna[edytuj | edytuj kod]

W trakcie swej kariery wzięła udział w kilku konkursach pianistycznych[1]:

  • Międzynarodowy Konkurs im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (1992) – II miejsce (I nie przyznano) i nagroda za najlepsze wykonanie muzyki Szymanowskiego
  • Międzynarodowy Konkurs im. Gezy Andy w Zurychu (1994) – półfinał
  • XIII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina (1995) – VI nagroda
  • Międzynarodowy Konkurs Muzyczny im. Franza Schuberta w Dortmundzie (2001) – półfinał i nagroda specjalna

Koncertuje w wielu krajach Europy (m.in. w Czechach, Mołdawii, Rumunii, Szwajcarii, na Białorusi, Słowacji, we Włoszech i Francji), a także w USA, Japonii, Kanadzie i na Tajwanie. Występuje na licznych festiwalach, m.in. Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju i festiwalu Chopin i jego Europa[4]. Jest też jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych[5].

Dokonała wielu nagrań, w tym dla radia i telewizji w Polsce, Szwajcarii i Niemczech. Dysponuje bogatym repertuarem, w którym znajdują się też mniej znane utwory kompozytorek polskich (m.in. Marii Szymanowskiej, Tekli Bądarzewskiej i Jadwigi Sarneckiej)[3].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

" 13 - ITALY - pirateria - pirate - compact disc optical IT WIKIPEDIA.svg Albumy
Rok Tytuł Data wydania Wydawca
2008 Chopin, Debussy, Ligeti: Etiudy[6] 15.06.2009 Jazz Sound
2011 Andrzej Dziadek – Piano Music[7] 5.09.2011 Acte Préalable
Chopin. Etiudy op. 10, 2 Polonezy, 3 Mazurki op. 56, Barkarola[8] 14.02.2013 Narodowy Instytut Fryderyka Chopina
2014 Stefan Kisielewski: Utwory fortepianowe[9] 6.05.2014 Universal Music Polska
2015 Moniuszko. Litanie ostrobramskie[10] 8.05.2015 Agencja Muzyczna Polskiego Radia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dybowski 2005 ↓, s. 419.
  2. a b Małgorzata Kosińska: Magdalena Lisak (pol.). culture.pl, sierpień 2003, aktualizacja: listopad 2009. [dostęp 2017-06-06].
  3. a b Dybowski 2005 ↓, s. 421.
  4. Magdalena Lisak – Międzynarodowy Festiwal Pianistyczny Królewskiego Miasta Krakowa (pol.). festiwalpianistyczny.pl. [dostęp 2017-06-06].
  5. Osoby związane z Chopinem: Magdalena Lisak (pol.). pl.chopin.nifc.pl. [dostęp 2017-06-06].
  6. Chopin – Debussy – Ligeti: Etiudy (pol.). empik.com. [dostęp 2016-11-04].
  7. Andrzej Dziadek – Piano Music (ang.). europadisc.co.uk. [dostęp 2016-11-04].
  8. Etiudy op 10 Mazurki 3 Polonezy op. 56 Barkarola (pol.). empik.com. [dostęp 2016-11-04].
  9. Kisielewski: Utwory fortepianowe (pol.). empik.com. [dostęp 2016-11-04].
  10. Moniuszko. Litanie ostrobramskie (pol.). sklep.polskieradio.pl. [dostęp 2016-11-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-07-21)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Dybowski: Laureaci Konkursów Chopinowskich w Warszawie. Warszawa: Selene, 2005, s. 419–421. ISBN 83-910515-1-X.