Suchowola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Suchowoli, miasta w województwie podlaskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Suchowola
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat sokólski
Gmina Suchowola
Prawa miejskie 1777
Burmistrz Michał Grzegorz Matyskiel
Powierzchnia 25,95 km²
Populacja (31.12.2017)
• liczba ludności
• gęstość

2 196[1][2]
84,6 os./km²
Strefa numeracyjna +48 85
Kod pocztowy 16-150
Tablice rejestracyjne BSK
Położenie na mapie gminy Suchowola
Mapa konturowa gminy Suchowola, w centrum znajduje się punkt z opisem „Suchowola”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Suchowola”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Suchowola”
Położenie na mapie powiatu sokólskiego
Mapa konturowa powiatu sokólskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Suchowola”
Ziemia53°34′46″N 23°06′06″E/53,579444 23,101667
TERC (TERYT) 2011094
SIMC 0041312
Urząd miejski
pl. Kościuszki 5,
16-150 Suchowola
Strona internetowa

Suchowolamiasto w woj. podlaskim, w powiecie sokólskim, położone nad rzeką Olszanką. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Suchowola. Według danych z 1 stycznia 2018 Suchowola liczyła 2 196 mieszkańców[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto królewskie w ekonomii grodzieńskiej położone było w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego[3]. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. białostockiego.

Założona jako wieś królewska w XVI w. w czasie zasiedlania królewskiej Puszczy Nowodworskiej. Nazwa związana z powstaniem na tzw. „suchym korzeniu”, tj. na zrębie, drugi człon – wola – od dania wolnego czasu na spłacenie czynszu i innych należności. Rozwijała się jako miasto przy szlaku handlowym z Mazowsza do Grodna. W wiekach XVII i XVIII rozwinięty handel zbożem i bydłem oraz końmi. Na rozwój miasta wpłynęli Tatarzy zajmujący się wyprawianiem skór i Żydzi zajmujący się handlem i rzemiosłem. W 1777 Suchowola otrzymała prawa miejskie, odebrane w 1950. 1 stycznia 1997 ponownie nadano jej status miasta.

W 1775 kartograf i astronom królewski Szymon Sobierajski określił Suchowolę jako miejsce, gdzie krzyżują się linie łączące najdalsze punkty Europy[4]. Od tej pory Suchowola uważana jest za geometryczny środek Europy. W parku ustawiono głaz oraz tablicę symbolizującą ten fakt.

Jesienią 1941 Niemcy utworzyli w Suchowoli getto dla ludności żydowskiej[5]. Oprócz miejscowych Żydów trafiło tam również ok. 2600 Żydów z Dąbrowy Białostockiej, Janowa, Jasionówki, Korycina, Lipska, Nowego Dworu i Sidry[5]. Ogółem przez getto przeszło ok. 5 tys. osób[5]. 2 listopada 1942 zostało ono zlikwidowane, a jego mieszkańców wywieziono do obozu przejściowego w Kiełbasinie pod Grodnem[5]. Zginęli w obozie zagłady w Treblince[6].

W miejscowości działa (założona w 1959 roku) Młodzieżowa Orkiestra Dęta Zespołu Szkół w Suchowoli, laureat wielu krajowych i zagranicznych nagród i wyróżnień.

Spod Suchowoli (wieś Okopy) pochodził ksiądz Jerzy Popiełuszko.

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Miasto w 2012 roku miało 2259 mieszkańców[8].

  • Piramida wieku mieszkańców Suchowoli w 2014 roku[9].


Piramida wieku Suchowola.png

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez miejscowość przechodzą drogi:

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Suchowola w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-01-11] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2018r.
  3. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 96.
  4. Podlasie: przewodnik / Tadeusz Glinka; et al. — Warszawa, 2000. ​ISBN 83-7200-591-5​ s. 63.
  5. a b c d Czesław Pilichowski: Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939–1945. Informator encyklopedyczny. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 479. ISBN 83-01-00065-1.
  6. Yitzak Arad: Belzec, Sobibor, Treblinka. The Operation Reinhard Death Camps. Bloomington: Indiana University Press, 1999, s. 397. ISBN 978-0-253-21305-1.
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2020-09-30.
  8. GUS-Główny Urząd Statystyczny (pol.). stat.gov.pl. [dostęp 2013-01-19].
  9. Suchowola w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-01-11] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. Ryżewski, Początki miejskości Suchowoli, [w:] Małe Miast. Kultura, red. M. Zemło, Supraśl 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]