Wiktoria Bernadotte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktoria Bernadotte
Victoria Ingrid Alice Désirée
Jej Królewska Wysokość
księżniczka koronna Szwecji,
księżna Västergötlandu
Ilustracja
Wizerunek herbu
podpis
Księżniczka koronna Szwecji
(szw. Kronprinsessa)
Okres od 1 stycznia 1980
Poprzednik Karol Filip Bernadotte
Dane biograficzne
Dynastia Bernadotte
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1977
Solna
Ojciec Karol XVI Gustaw
Matka Sylwia Sommerlath
Mąż Daniel Westling
Dzieci Stella
Oskar
Odznaczenia
Order Królewski Serafinów (Szwecja) Order Słonia (Dania)
Szwedzka rodzina królewska
Great coat of arms of Sweden.svg

JKM król Szwecji
JKM królowa Szwecji

JKW księżna Västergötlandu
JKW książę Västergötlandu
JKW księżna Östergötlandu
JKW książę Skanii
JKW książę Värmlandu
JKW księżna Värmlandu
książę Sudermanii
książę Dalarny
książę Hallandu
JKW księżna Hälsinglandu i Gästriklandu
księżna Gotlandii
książę Ångermanlandu
księżna Blekinge

JKW księżna Hohenzollern-Sigmaringen

Wiktoria Bernadotte (szw. Victoria Ingrid Alice Désirée; ur. 14 lipca 1977 w Solnie) – księżniczka koronna (następczyni tronu) Szwecji, księżna Västergötlandu[1]. Jest najstarszym dzieckiem króla Szwecji, Karola XVI Gustawa, oraz jego żony, Sylwii Sommerlath.

W 2010 roku wyszła za mąż za Daniela Westlinga. Ma dwoje dzieci – Stellę (ur. 2012) i Oskara (ur. 2016), którzy zajmują kolejno drugie i trzecie miejsce w linii sukcesji do szwedzkiego tronu.

Ze względu na to, że jest matką chrzestną wielu członków europejskich rodzin królewskich[2], nazywana jest „matką chrzestną Europy”[3][4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Narodziny i chrzest[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 14 lipca 1977 roku o godz. 21:45 w Solnie jako najstarsze dziecko króla Szwecji, Karola XVI Gustawa, i jego żony, Sylwii Sommerlath. W dniu urodzin mierzyła 50 cm i ważyła 3250 gramów. Była również pierwszym dzieckiem narodzonym jako potomek panującego monarchy od 160 lat[5]. Jej ojciec nie był obecny przy porodzie. O narodzinach córki dowiedział się, przebywając w swoim biurze w Pałacu Królewskim w Sztokholmie[6].

Otrzymała imiona Wiktoria Ingryda Alicja Dezyderia (szw. Victoria Ingrid Alice Désirée). Imię Wiktoria nosiła jej prababka, Wiktoria Adelajda ze Szlezwika-Holsztynu, praprababka, Wiktoria Badeńska, oraz prapraprababka, królowa Wielkiej Brytanii, Wiktoria Hanowerska. Imię to jest również jednym z imion najstarszej siostry jej ojca, Małgorzaty Bernadotte. Nosiły je również jej prababka, Małgorzata Koburg, oraz praprababka, Luiza Małgorzata Hohenzollern. Imię Ingryda jest popularnym imieniem w krajach skandynawskich. Zyskała je po Ingrid Bernadotte, ciotce ojca. Imię Alicja otrzymała po swojej babce, matce królowej Sylwii, Alice Soares de Toledo. Imię to nosiła również matka jej ojca, Sybilla Koburg, oraz siostra jej ojca, Brygida Bernadotte. Ostatnie imię, Dezyderia, zyskała po swojej chrzestnej, siostrze ojca, Dezyderii Bernadotte. Imię to nosiła również Dezyderia Clary, żona pierwszego przedstawiciela dynastii Bernadotte na szwedzkim tronie, Karola XIV Jana.

27 września 1977 roku została ochrzczona w wierze luterańskiej w kaplicy Pałacu Królewskiego w Sztokholmie. Jej rodzicami chrzestnymi zostali: książę koronny Norwegii, Harald (obecnie król Norwegii, Harald V), następczyni tronu Niderlandów, księżniczka Beatrycze (później królowa Niderlandów, Beatrycze), ciotka ze strony ojca, księżniczka Dezyderia Bernadotte, oraz wuj ze strony matki, Ralf Sommerlath[7]. Wiktoria wystąpiła w tradycyjnym stroju, w którym jako pierwszy w 1906 roku został ochrzczony jej dziadek, książę Gustaw Adolf. Ponadto ojciec Wiktorii, król Karol XVI Gustaw, postanowił, że Wiktoria zostanie ochrzczona wodą, która pochodzi z drugiej co do wielkości szwedzkiej wyspy, Olandii. W ten sposób zapoczątkował nową tradycję w szwedzkiej rodzinie królewskiej[8][9].

Dziedziczką tronu jest dzięki ustawie z 1979[10], która pozbawiła jej młodszego brata, księcia Karola Filipa, następstwa tronu, wprowadzając retroaktywnie – wbrew wielowiekowej tradycji i opinii wielu Szwedów (w tym jej ojca) – zasadę primogenitury bez względu na płeć. W przypadku objęcia tronu Wiktoria będzie czwartą od 300 lat panującą władczynią Szwecji (po Małgorzacie, Krystynie i Ulryce Eleonorze) oraz pierwszą, która wywodzi się z dynastii Bernadotte[11].

Ma dwoje rodzeństwa – Karola Filipa (ur. 13 maja 1979) i Magdalenę (ur. 10 czerwca 1982).

Młodość[edytuj | edytuj kod]

W 1981 roku para królewska wraz z dziećmi przeprowadziła się z Pałacu Królewskiego w Sztokholmie do znajdującego się na przedmieściach miasta pałacu Drottningholm. Tam właśnie księżniczka miała spędzić swoje dzieciństwo – wraz z rodzeństwem. Jej młodsza siostra, Magdalena, przyznała później w jednym z wywiadów, że Wiktoria bardzo poważnie traktowała swoją rolę starszej siostry i była bardzo opiekuńcza w stosunku do młodszego rodzeństwa, mówiąc: „czuła, że największa odpowiedzialność spada na nią, była dla nas bardzo ważna jako starsza siostra. Czasem sobie z tego żartujemy. Kiedy poszłam do szkoły umiałam już czytać, bo kiedy byliśmy mali bawiła się z nami w szkołę. Dyrygowała nami, uczyła nas czytać. Jest bardzo pomysłowa, dlatego była wspaniałą starszą siostrą. Wymyślała świetne zabawy, budowała nam fantastyczne domki. Robiła dla nas wszystko”[12].

W 1982 roku Wiktoria zaczęła uczęszczać do przedszkola parafialnego Västerled, a w 1984 roku, w wieku siedmiu lat, rozpoczęła naukę w szkole w Smedslättsskolan. Niedługo później u księżniczki zdiagnozowano dysleksję[13][14]. Ze względu na to musiała przeznaczać więcej czasu na naukę, niż jej rówieśnicy, co w konsekwencji doprowadziło do spadku pewności siebie. „Myślałam, że jestem głupia i powolna” – wspomniała później w jednym z wywiadów[15][16]. W 1988 roku po raz pierwszy odwiedziła prowincję Västergotland, której jest księżną[17].

Wiktoria na Święcie Narodowym Szwecji (2012)

W 1990 roku rozpoczęła naukę w gimnazjum Enskilda. Powodem wyboru tej szkoły była duża liczba zajęć dla dzieci z dysleksją. Dwa lata później, w 1992 roku, w kościele Räpplinge na Olandii Wiktoria została konfirmowana (odpowiednik katolickiej pierwszej komunii i bierzmowania). W 1995 roku, w swoje osiemnaste urodziny, wygłosiła przemówienie w Rikssalen. W grudniu po raz pierwszy wzięła udział we wręczeniu Nagród Nobla. Rok później zdała egzaminy końcowe w szkole, otrzymując najlepsze oceny prawie ze wszystkich przedmiotów (oprócz matematyki, szwedzkiego i angielskiego). Następnie przez rok studiowała na Université catholique de l’Ouest w Angers we Francji.

W 1997 odbywała praktyki w parlamencie szwedzkim – Riksdagu. Tego samego roku zaczęła znacznie tracić na wadze. Początkowo media zaczęły chwalić księżniczkę, później jednak zaczęto przypuszczać, że następczyni tronu cierpi na bulimię. Pogłoski pogłębiły się, gdy do mediów przedostały się informacje, że księżniczka kilka razy była w szpitalu z powodów osłabienia[18]. W listopadzie 1997 roku pałac potwierdził doniesienia o chorobie Wiktorii, zapewniając jednocześnie, że następczyni tronu otrzymuje profesjonalną pomoc. „Zrozumiałam, że nie mam na nic wpływu. Moje życie zostało już zaplanowane w momencie narodzin. O wszystkim, co robiłam, decydowali inni, myślałam, że mogę chociaż kontrolować to, co jem” – mówiła później w wywiadzie[19]. Po rozpoczęciu przez księżniczkę studiów na Uniwersytecie w Uppsali media nie zaprzestały śledzić jej każdego kroku. Ostatecznie, w porozumieniu z rodziną, Wiktoria podjęła decyzję o wyjeździe do Stanów Zjednoczonych, gdzie zaczęła uczęszczać na studia z zakresu nauk politycznych i historii na Uniwersytecie Yale’a.

Wiktoria z mężem podczas wizyty księcia i księżnej Cambridge w Szwecji (2018)

Przyszła królowa Szwecji[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku, po ukończeniu studiów, powróciła do Szwecji i w grudniu, po trzyletniej nieobecności, wzięła udział we wręczeniu Nagród Nobla. Dwa lata później skończyła również program studiów w SIDA (ang. Swedish International Development Cooperation Agency), a w 2003 roku także podstawowe szkolenie wojskowe w SWEDINT (ang. Swedish Armed Forces International Centre). Uczyła się również w Szwedzkiej Szkole Obrony Narodowej w Sztokholmie.

Od września 2006 do czerwca 2007 brała udział w programie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Szwecji dla przyszłych dyplomatów. Program ten miał na celu zapoznanie młodych ludzi z zasadami panującymi w ministerstwie, jak również ze strategią polityki zagranicznej Szwecji, bezpieczeństwem zewnętrznym oraz kontaktami międzynarodowymi[20].

Jako następczyni tronu bierze czynny udział w życiu kraju jako reprezentantka rodziny królewskiej[21]. W związku z tym odbywa wiele zagranicznych podróży. Odwiedziła już m.in.: Egipt, Chiny, Brazylię, Australię, Turcję, Japonię, Luksemburg, Hiszpanię, Norwegię, Belgię, Danię, Holandię, Włochy. Płynnie posługuje się językami: szwedzkim, angielskim, francuskim i niemieckim[22].

W styczniu 2016 r. Sekretarz Generalny ONZ Ban Ki-moon wyznaczył Wiktorię na członka Stowarzyszenia Obrońców Celów Zrównoważonego Rozwoju dla Agendy 2030.

Wiktoria otwarcie okazuje swoje wsparcie społeczności LGBT. W 2020 roku otworzyła paradę równości (ze względu na trwającą wówczas pandemię COVID-19, odbywała się wówczas online)[23][24][25]. Za swoje przemówienie, które wtedy ogłosiła, otrzymała nagrodę czytelników magazynu QX[26][27].

11 marca 2021 roku potwierdzono, że księżniczka i jej mąż uzyskali pozytywny wynik na obecność koronawirusa. Para, wraz z dwójką dzieci, izolowała się w swojej rezydencji, pałacu Haga[28].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Wiktoria i Daniel Westling na dzień przed ślubem (2010)

Księżniczka Wiktoria dba o swoją prywatność. Do mediów przedostały się jedynie wiadomości o dwóch jej związkach. Jej pierwszym poważnym chłopakiem był Daniel Collert, kolega ze szkoły. Związek ten narodził się w latach 90. Kiedy w 1998 roku księżniczka wyjechała do Stanów Zjednoczonych na studia, Daniel postanowił przeprowadzić się do Nowego Jorku. We wrześniu 2000 roku informacja o związku księżniczki przedostała się do prasy przez wywiad, jaki udzieliła Expo 2000[29], a następnie została potwierdzona przez rzeczniczkę dworu. Para rozstała się w 2001 roku[30].

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

W maju 2002 roku media w Szwecji podały, że księżniczka ma nowego chłopaka, którym jest jej osobisty trener, właściciel siłowni w Sztokholmie, Daniel Westling[31][32]. Zaledwie dwa miesiące później, w lipcu 2002 roku, media po raz pierwszy opublikowały zdjęcie całującej się pary, które zostały zrobione w urodziny Caroline Kreuger, przyjaciółki Wiktorii[33]. W lecie 2003 roku Daniel po raz pierwszy został sfotografowany z ojcem księżniczki w ruinach zamku Bornholm na Olandii. Po upublicznieniu tego faktu przez media para przestała ukrywać swój związek. W 2007 roku Wiktoria postanowiła nawet spędzić Wielkanoc z rodziną ukochanego, w Ockelbo.

Wiktoria z mężem w dniu ślubu (2010)

24 lutego 2009 dwór królewski oficjalnie poinformował o zaręczynach księżniczki Wiktorii z Danielem Westlingiem[34]. Ślub odbył się 19 czerwca 2010 roku[35][36], w 34. rocznicę zaślubin jej rodziców. Ceremonia odbyła się w sztokholmskiej katedrze protestanckiej. Wiktorię ubraną w klasyczną, białą suknię do ołtarza poprowadził ojciec, król Karol Gustaw XVI. Doszli jednak tylko do połowy świątyni, w drugiej części księżniczka szła po błękitnym dywanie razem z Danielem Westlingiem. W ten sposób rodzina królewska wybrnęła z niewygodnej sytuacji: wcześniej przedstawiciele luterańskiego Kościoła Szwedzkiego zwracali uwagę, że „prowadzenie córki przez ojca do ołtarza jest sprzeczne ze szwedzką tradycją równouprawnienia”[37]. W wyniku zawarcia małżeństwa Westling zyskał tytuł Jego Królewskiej Wysokości księcia Szwecji, księcia Västergötlandu[38]. Podczas ceremonii Wiktoria nosiła tiarę Cameo, którą tradycyjnie zakładają panny młode związane ze szwedzką rodziną królewską[39][40][41][42][43][44]. Jesienią 2010 roku następczyni tronu wraz z mężem przeniosła się do Pałacu Haga, który stał się oficjalną rezydencją pary.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Wiktoria z mężem i córką na ślubie siostry, Magdaleny (2013)

17 sierpnia 2011 roku ogłoszono, że następczyni tronu i jej mąż spodziewają się swojego pierwszego dziecka[45][46]. Poród planowany był na marzec następnego roku. 23 lutego 2012 roku Wiktoria urodziła córkę[47][48][49]. Następnego dnia poinformowano, że dziewczynka otrzymała imiona Stella Sylwia Ewa Maria (szw. Estelle Silvia Ewa Mary) oraz tytuł księżnej Östergötlandu[50].

9 września 2015 roku ogłoszono, że księżniczka jest w kolejnej ciąży[51]. 2 marca 2016 roku na świat przyszedł pierwszy syn pary książęcej[52][53]. Następnego dnia, podczas posiedzenia rządu, król Karol XVI Gustaw, poinformował, że chłopiec otrzymał imiona Oskar Karol Olaf (szw. Oscar Carl Olof) oraz tytuł księcia Skanii[54][55].

Wiktoria z synem (2016)

„Matka chrzestna Europy”[edytuj | edytuj kod]

Księżniczka Wiktoria jest matką chrzestną aż osiemnaściorga dzieci[56], w tym najprawdopodobniej trojga przyszłych europejskich monarchów – księcia Danii, Chrystiana (syna księcia Fryderyka), księżniczki Holandii, Katarzyny-Amalii (córki króla Wilhelma-Aleksandra) i księżniczki Norwegii, Ingrid Aleksandry (córki księcia Haakona).

Jest również matką chrzestną swojej siostrzenicy, księżniczki Eleonory (córki księżniczki Magdaleny), oraz bratanka, księcia Aleksandra (syna księcia Karola Filipa), a także księżniczki Belgii, Eleonory (córki króla Filipa), księcia Grecji, Konstantyna Aleksego (syna księcia Pawła) oraz księżniczki Katarzyny (córki Hubertusa, dziedzicznego księcia Saxe-Coburg-Gotha)[57].

Tytulatura[edytuj | edytuj kod]

14 lipca 1977 – 31 grudnia 1979: Jej Królewska Wysokość księżniczka Wiktoria

1 stycznia 1979 – 9 stycznia 1980: Jej Królewska Wysokość księżniczka koronna Szwecji

od 9 stycznia 1980: Jej Królewska Wysokość księżniczka koronna Szwecji, księżna Västergötlandu

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Prapradziadkowie

król Szwecji
Gustaw V Bernadotte
(1858–1950)
∞1881
Wiktoria Badeńska
(1862–1930)

Luiza Małgorzata Hohenzollern
(1860–1917)
∞ 1879
Artur Koburg
(1850–1942)

Leopold Koburg
(1853–1884)
∞1882
Helena Waldeck-Pyrmont
(1861–1922)

Fryderyk Ferdynand Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg
(1855–1934)
∞1885
Karolina Matylda Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg
(1860–1932)

Carl Sommerlath
(1834–1897)
∞1858
Anna Tille
(1830–1898)

Johann Waldau
(1828–1896)
∞1856
Sophie Schmidt
(1824–1911)

Joaquim Floriano de Toledo
(1842)–
∞1865
Maria Julia de Barros
(1849–)

Emiliano Baptista Soares
(1852–1914)

Joaquina Dias Novaes
(1856–)

Pradziadkowie

Król Szwecji
Gustaw VI Adolf Bernadotte
(1882–1973)
∞ 1905
Małgorzata Koburg
(1882–1920)

Karol Edward Koburg
(1884–1954)
∞ 1905
Wiktoria Adelajda Schleswig-Holstein
(1885–1970)

Moritz Sommerlath
(1860–1930)
∞1886
Erna Waldau
(1864–1944)

Arthur Floriano de Toledo
(1873–1935)
∞1900
Elisa Novaes Soares
(1881–1928)

Dziadkowie

Gustaw Adolf Bernadotte (1906–1947)
∞ 1932
Sybilla Koburg (1908–1972)

Walther Sommerlath
(1901–1990)
∞1925
Alice Soares de Toledo (1906–1997)

Rodzice

król Szwecji Karol XVI Gustaw (ur. 1946)
∞1976
Sylwia Sommerlath (ur. 1943)

Wiktoria Bernadotte (ur. 14 lipca 1977)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Księżniczka Wiktoria na stronie Szwedzkiej Rodziny Królewskiej (szw.). Sveriges Kungahus. [dostęp 2015-01-14].
  2. Crown Princess Victoria of Sweden has been godmother 18 times, HELLO!, 27 października 2017 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  3. Godmother of Europe: Crown Princess Victoria's Christening Jewels, The Court Jeweller, 8 września 2016 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  4. Crown Princess Victoria: Godmother of Europe, Royal Central, 1 kwietnia 2021 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  5. Księżniczka Victoria [dostęp 2021-06-07].
  6. Księżniczka Victoria [dostęp 2021-04-29].
  7. Biografi (szw.). [dostęp 2010-01-13].
  8. Taking a look at the christenings of Crown Princess Victoria, Prince Carl Philip and Princess Madeleine, Royal Central, 7 czerwca 2018 [dostęp 2021-04-28] (ang.).
  9. Saad719, Christening of Crown Princess Victoria of Sweden, 1977, The Royal Watcher, 27 września 2019 [dostęp 2021-04-28] (ang.).
  10. Ustawa sukcesyjna SFS nr: 1810:0926 wraz ze wszystkimi poprawkami (szw.). [dostęp 2012-05-20].
  11. HRH Crown Princess Victoria - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2021-04-28] (ang.).
  12. Księżniczka Victoria [dostęp 2021-06-07].
  13. Princess Victoria, dyslexiahelp.umich.edu [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  14. Famous Dyslexics: Princess Victoria of Sweden, David Morgan Education, 7 września 2012 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  15. Sweden's Crown Princess Victoria opens up about her battles with anxiety and dyslexia, International Business Times UK, 14 lipca 2017 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  16. Swedish princess reveals bullying secret, 13 sierpnia 2002 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  17. Księżniczka Victoria [dostęp 2021-04-29].
  18. Poruszające wyznanie następczyni tronu Szwecji: Pewnego dnia przestałam jeść. Jak poradziła sobie ze wstydliwą chorobą?, Viva.pl [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  19. Vogue Polska, Szwedzka księżniczka Wiktoria: Uratowała ją prawdziwa miłość, Vogue Polska, 3 marca 2021 [dostęp 2021-06-07] (pol.).
  20. Biography - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2021-04-29] (ang.).
  21. Patronage - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2021-04-29] (ang.).
  22. The Swedish monarchy, sweden.se, 29 maja 2020 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  23. Liam Doyle, Royal support: ‘I stand behind you’- Crown Princess Victoria's message to LGBTQ+ community, Express.co.uk, 3 sierpnia 2020 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  24. Royal Year in Review: Sweden, Royal Central, 26 grudnia 2020 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  25. Vogue Polska, Szwedzka księżniczka Wiktoria: Uratowała ją prawdziwa miłość, Vogue Polska, 3 marca 2021 [dostęp 2021-06-07] (pol.).
  26. Latoya Gayle, Crown Princess Victoria of Sweden receives an award, Mail Online, 3 marca 2021 [dostęp 2021-06-07].
  27. Zazithorn Ruengchinda, HRH Crown Princess Victoria of Sweden voted Hetero of the Year 2021 by QX Magazine readers, Scandasia, 5 marca 2021 [dostęp 2021-06-07] (ang.).
  28. Crown Princess Victoria and Prince Daniel recover from COVID-19, Royal Central, 24 marca 2021 [dostęp 2021-04-29] (ang.).
  29. Aftonbladet nyheter: Victoria + Daniel = sant, web.archive.org, 22 sierpnia 2009 [dostęp 2021-04-28] [zarchiwizowane z adresu 2009-08-22].
  30. aftonbladet.se „Victoria bekräftar...” 4 września 2000 [dostęp 2009-11-23].
  31. Swedish Princesses: O żabie przemienionej w księcia... - czwarta rocznica ślubu Daniela i Victorii, swedish-princesses.blogspot.com [dostęp 2016-05-12].
  32. Szwedzka księżniczka Wiktoria Bernadotte i trener personalny - historia miłosna jak z bajki!, www.kobieta.pl [dostęp 2021-06-07] (pol.).
  33. Może nie był żabą na początku opowieści, ale na pewno nie był księciem - Daniel Westling [dostęp 2021-04-28].
  34. Szwedzka księżniczka Wiktoria Bernadotte i trener personalny - historia miłosna jak z bajki! - Kobieta.pl, www.kobieta.pl [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  35. nota o ślubie na galerie.money.pl 24 marca 2009 [dostęp 2009-11-23].
  36. Celebrations 16-19 June 2010 - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2021-04-28] (ang.).
  37. Maria Sundén Jelmini: En bra kompromiss (szw.). W: SvD [on-line]. 2010-06-19. [dostęp 2011-01-30].
  38. Dlaczego książę Daniel musiał przyjąć tytuł, dlaczego nie zrobił tego Christopher i jaka przyszłość czeka królewskie wnuki? [dostęp 2021-04-28].
  39. Crown Princess Victoria’s best tiara moments, Royal Central, 11 grudnia 2020 [dostęp 2021-04-29] (ang.).
  40. Kirsten Jacobs, The origin story of the Swedish Cameo tiara, Wedding ETC, 24 czerwca 2020 [dostęp 2021-07-07] (ang.).
  41. Emma Samuel, Tiara of the Month: The Cameo Parure belonging to the Swedish Royal Family, Tatler [dostęp 2021-07-07] (ang.).
  42. The Royal Order of Sartorial Splendor: Tiara Thursday: The Cameo Tiara, The Royal Order of Sartorial Splendor, 1 marca 2012 [dostęp 2021-07-07].
  43. The Swedish Cameo Tiara, The Practical Gemologist [dostęp 2021-07-07] (ang.).
  44. Sobota z tiarą - The Cameo Tiara [dostęp 2021-07-07].
  45. Księżniczka Wiktoria w ciąży, TVN24 [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  46. Księżniczka Wiktoria jest w ciąży, wydarzenia.interia.pl [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  47. Szwecja: księżniczka Wiktoria urodziła córeczkę, www.tvp.info, 23 lutego 2012 [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  48. Nowa księżniczka na świecie! Księżniczka Wiktoria ze Szwecji urodziła córeczkę, kobieta.dziennik.pl, 23 lutego 2012 [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  49. Szwecja: Księżniczka Wiktoria urodziła córeczkę, wydarzenia.interia.pl [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  50. Princess Estelle Silvia Ewa Mary, Duchess of Östergötland - watch film from cabinet briefing here - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2021-04-29] (ang.).
  51. Victoria jest w ciąży!!! + bankiet na Zamku Królewskim [dostęp 2021-04-29].
  52. Wirtualna Polska Media S.A, Szwedzka księżniczka Wiktoria urodziła syna. Zdradziła też, jak wychowuje córkę, przyszłą królową, gwiazdy.wp.pl, 30 grudnia 2016 [dostęp 2021-04-29] (pol.).
  53. Księżniczka Victoria urodziła synka!!! [dostęp 2021-04-29].
  54. Oscar Carl Olof, książę Skanii [dostęp 2021-04-29].
  55. HRH Prince Oscar Carl Olof, Duke of Skåne - Sveriges Kungahus, www.kungahuset.se [dostęp 2021-04-29] (ang.).
  56. Crown Princess Victoria: Godmother of Europe, Royal Central, 1 kwietnia 2021 [dostęp 2021-05-18] (ang.).
  57. Nowe zdjęcie Victorii i Estelle + Victoria ponownie matką chrzestną ? [dostęp 2021-05-18].
  58. Arne Järtelius: En Victoria för Sverige (szw.). Nationalencyklopedin, 2010-05-26. [dostęp 2011-01-10].
  59. Ordensdetaljer (duń.). borger.dk. [dostęp 2015-05-27].
  60. Michael Bejke. Heraldikersamling i Hillerød. „Vapenbilden”. 71, s. 12, 2007-09. Svenska Heraldiska Föreningen. ISSN 0349-0602 (szw.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
brak
Linia sukcesji do szwedzkiego tronu Następca
Stella Bernadotte