Yukiya Satō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yukiya Satō
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1995
Ishikari
Klub Megmilk Snow Brand Ski Team
Wzrost 161 cm[1]
Debiut w PŚ 24 stycznia 2015 w Sapporo (39. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 lutego 2018 w Willingen (29. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 20 stycznia 2019 w Zakopanem (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 7 grudnia 2019 w Niżnym Tagile
Rekord życiowy 232,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (16 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Mistrzostwa świata
brąz Seefeld 2019 duża druż.
Igrzyska azjatyckie
złoto Sapporo 2017 normalna
złoto Sapporo 2017 duża druż.
Igrzyska olimpijskie młodzieży
brąz Innsbruck 2012 indywidualnie
Letnie Grand Prix
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
2019

Yukiya Satō (jap. 佐藤 幸椰 Satō Yukiya, ur. 19 czerwca 1995 w Ishikari)japoński skoczek narciarski. Drużynowy brązowy medalista Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019. Indywidualny i drużynowy złoty medalista Zimowych Igrzysk Azjatyckich 2017, indywidualny brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012. Drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2019.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Karierę zaczął w 2002, pod okiem trenera Kanno Kiminori[2].

Zadebiutował na zawodach FIS w 2009 w Sapporo. Podczas odbywających się 7 i 8 marca konkursów uplasował się dwukrotnie na 39. pozycji. 1 marca 2010 w Zaō był szesnasty. Jeszcze tego samego dnia rozegrano tam, zdominowane liczebnie przez Japończyków, zawody zaliczane do klasyfikacji generalnej FIS Cup 2009/2010. Zajął w nich 15. miejsce, po skokach na odległość 84 m i 91 m[3]. Następnego dnia skoczył 82 m oraz 84 m i sklasyfikowano go o jedną lokatę niżej[4]. Rezultaty te pozwoliły mu na zajęcie 134. miejsca w klasyfikacji generalnej[5].

2 lipca 2010 zadebiutował w odbywających się w słoweńskim Kranj zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego. Oddał skok na odległość 83,5 m i zajął 54. miejsce[6]. Dzień później skoczył dokładnie tyle samo, jednak zajął 46. pozycję, ze stratą 188 pkt do zwycięzcy, Kamila Stocha[7]. O dwie pozycje wyżej sklasyfikowany został 4 lipca w Velenje, gdzie odległość jego próby wyniosła 79 m[8]. Podczas zawodów w Garmisch-Partenkirchen zajął miejsca w siódmej dziesiątce.

Kolejne cztery oficjalne konkursy, w których wystąpił, odbyły się w Zaō, gdzie startował przed rokiem. Dwa z nich zaliczane były do klasyfikacji FIS Cup 2010/2011. W pierwszym z nich zajął 17. miejsce, po oddaniu skoków na odległość 78,5 m i 93,5 m[9]. W drugim natomiast po raz pierwszy w karierze uplasował się w pierwszej dziesiątce – skoczył 96 m w pierwszej serii i 85 m w drugiej, dzięki czemu sklasyfikowany został na szóstym miejscu, pokonując m.in. Aleksandra Zniszczoła[10]. W klasyfikacji generalnej był 110[5].

Satō wystąpił w konkursie indywidualnym chłopców podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2012 w Innsbrucku. Po skokach na 77 m i 73 m zdobył brązowy medal[11]. Podczas Mistrzostw Świata Juniorów 2012 w Erzurum skoczek uplasował się na 61. miejscu w konkursie indywidualnym, po skoku na 82,5 m[12]. W konkursie drużynowym, gdzie jego drużyna zajęła 10. miejsce, skoczył na 78,5 m[12][a]

Na następnych mistrzostwach świata juniorów, w Libercu był trzynasty w konkursie indywidualnym i szósty w drużynowym[b]. Na początku marca 2013 zwyciężył w dwóch lokalnych konkursach w Sapporo. 28 września stanął na podium konkursu FIS Cup w rumuńskim Râșnovie. Zajął drugie miejsce po skokach na 93,5 m i 91 m[13]. Dzień później był ósmy.

W styczniu 2014 w Sapporo zadebiutował w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego. W pierwszym z konkursów zajął szóste miejsce, w dwóch następnych nie punktował.

24 stycznia 2015 w Sapporo po raz pierwszy wystąpił w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, zajmując 39. miejsce[14].

W lutym 2017 zdobył złoty medal zimowych igrzysk azjatyckich w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[15].

3 lutego 2018 w Willingen zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata, zajmując 29. pozycję. Dzień później zakończył zawody na 11. miejscu[16].

20 stycznia 2019 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Świata: w konkursie w Zakopanem zajął 3. pozycję[17]. 7 grudnia 2019 w zawodach w Niżnym Tagile odniósł pierwsze zwycięstwo w tym cyklu[18].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Satō pochodzi z Hokkaido, zna biegle tylko język japoński[2]. Mieszka w Ishikari[19].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 21. miejsce (K-120), 7. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck brązowy medal (K-120)[c], 5. miejsce (drużyna mieszana/K-99)[d]

Starty Y. Satō na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 120,0 m 124,0 m 221,4 pkt 58,0 pkt Markus Eisenbichler
3.FIS bronze medal.png 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[c] 119,5 m 125,0 m 920,2 pkt (230,6 pkt) 67,3 pkt Niemcy
7. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 92,0 m 99,0 m 210,5 pkt 7,8 pkt Dawid Kubacki
5. 2 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 druż. mix.[d] 103,5 m 102,0 m 928,6 pkt (239,8 pkt) 83,6 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum 61. miejsce
2013 Czechy Liberec 13. miejsce
2015 Kazachstan Ałmaty 4. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2012 Turcja Erzurum 10. miejsce[a]
2013 Czechy Liberec 6. miejsce[b]
2015 Kazachstan Ałmaty 6. miejsce[e]

Starty Y.Satō na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
61. 23 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 82,5 m 83,0 pkt 203,5 pkt Nejc Dežman
10. 25 lutego 2012 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[a] 78,5 m 362,0 pkt (75,0 pkt) 626,5 pkt Norwegia
13. 24 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 94,0 m 93,0 m 238,0 pkt 45,5 pkt Jaka Hvala
6. 26 stycznia 2013 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 druż.[b] 91,5 m 101,5 m 965,0 pkt (250,5 pkt) 121,5 pkt Słowenia
4. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 98,5 m 99,0 m 262,6 pkt 7,3 pkt Johann André Forfang
6. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[e] 103,5 m 97,0 m 809,9 pkt (227,5 pkt) 83,4 pkt Norwegia

Igrzyska olimpijskie młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2012 Austria Innsbruck/Seefeld brązowy medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2012 Austria Innsbruck/Seefeld 5. miejsce (drużyna mieszana)[f]

Starty Y. Satō na igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
3.Bronze medal with cup.svg 14 stycznia 2012 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-68 HS-75 indywid. 77,0 m 73,0 m 260,1 pkt 26,0 pkt Anže Lanišek
5. 21 stycznia 2012 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-68 HS-75 druż. mix.[f] 52,0 m 67,0 m 576,0 pkt (177,2 pkt) 64,1 pkt Niemcy

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014/2015 niesklasyfikowany
2015/2016 niesklasyfikowany
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 45.
2018/2019 23.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 7 grudnia 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 126,5 m 132,0 m 251,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 20 stycznia 2019 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 133,0 m 131,5 m 273,3 pkt 3. 5,0 pkt Stefan Kraft
2. 7 grudnia 2019 Rosja Niżny Tagił Aist K-120 HS-134 126,5 m 132,0 m 251,6 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan na 8 grudnia 2019

Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS225 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Kuopio HS100 Trondheim HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 39 43 - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - q 39 - - - - - - - - 43 31 - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 36 q - - - - - - - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - 42 - - - - - - - - - 29 11 34 27 - 37 20 33 - 41
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - 18 32 15 17 6 23 16 20 3 20 28 34 10 19 40 30 35 8 27 22 15 24 14 316
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS 135 Predazzo HS 135 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 punkty
17 32 1 11 138
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 12.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 21.
2019 13.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 23.
2019 32.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 31.
2019 20.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017/2018 39.
2018/2019 17.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015 80.
2016 niesklasyfikowany
2017 niesklasyfikowany
2018 14.
2019 2.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 18 sierpnia 2019 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 145,0 m 131,0 m 249,3 pkt 3. 1,5 pkt Kamil Stoch
2. 23 sierpnia 2019 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 131,0 m 134,0 m 282,1 pkt 2. 12,8 pkt Ryōyū Kobayashi
3. 24 sierpnia 2019 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 124,5 m 129,0 m 281,3 pkt 3. 34,2 pkt Ryōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2019

2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS106 Czajkowskij HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
q q 29 q 26 - - - - - - 7
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 41 - - - - - 0
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
44 44 45 - - - - - - 0
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
20 20 12 5 13 - - 25 22 124
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
40 10 14 3 2 3 10 11 294
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Skład zespołu: Kanta Takanashi, Shingo Nishikata, Yukiya Satō, Reruhi Shimizu
  2. a b c Skład zespołu: Shingo Nishikata, Yukiya Satō, Tomoya Watanabe, Reruhi Shimizu
  3. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Daiki Itō, Junshirō Kobayashi, Ryōyū Kobayashi
  4. a b Skład zespołu: Yūki Itō, Yukiya Satō, Sara Takanashi, Ryōyū Kobayashi
  5. a b Skład zespołu: Yukiya Satō, Ryōyū Kobayashi, Rikuta Watanabe, Masamitsu Itō
  6. a b Skład zespołu: Sara Takanashi, Gō Yamamoto, Yukiya Satō

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 佐藤 幸椰(さとう ゆきや) (jap.). meg-snow.com. [dostęp 2019-01-24].
  2. a b SATO Yukiya (ang.). Innsbruck 2012 Youth Olympic Games. [dostęp 2012-01-21].
  3. Zao (JPN) HS100 01.03.2010 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  4. Zao (JPN) HS100 02.03.2010. [dostęp 2012-01-21].
  5. a b SATO Yukiya: FIS Cup Standings (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  6. Kranj (SLO) HS109 02.07.2010 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  7. Kranj (SLO) HS109 03.07.2010 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  8. Velenje (SLO) HS94 04.07.2010 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  9. Zao (JPN) HS100 09.03.2011 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  10. Zao (JPN) HS100 10.03.2011 (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].
  11. Paweł Stawowczyk: YOG 2012: Anze Lanisek sensacyjnym zwycięzcą! (pol.). Skokinarciarskie.pl, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-21].
  12. a b Erzurum (TUR) FIS Junior World Ski Championships Men's Team HS109 25.02.2012 (ang.). FIS. [dostęp 2012-04-10].
  13. Rasnov (ROU) 28.09.2013 FIS Cup - Men's HS100 (ang.). FIS. [dostęp 2014-02-03].
  14. SATO Yukiya – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-24].
  15. Piotr Bąk: Zimowe Igrzyska Azjatyckie: Sato triumfuje na skoczni normalnej. skijumping.pl, 2017-02-22. [dostęp 2017-02-23].
  16. SATO Yukiya – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-02-05].
  17. SATO Yukiya – Athlete Information (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-01-20].
  18. SATO Yukiya - Athlete Information (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-12-08].
  19. SATO Yukiya. Biography (ang.). FIS. [dostęp 2012-01-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]