Bertrand Gachot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bertrand Gachot
Bertrand Gachot w 1991 roku
Bertrand Gachot w 1991 roku
Pełne imię i nazwisko Bertrand Gachot
Kraj  Francja
Data i miejsce urodzenia 23 grudnia 1962
Luksemburg
Sukcesy

1986: Brytyjska Formuła Ford (mistrz)
1991: 24h Le Mans (zwycięzca)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gachot w Jordanie 191 w 1991 roku

Bertrand Gachot (ur. 23 grudnia 1962 roku w Luksemburgu) – były francuski kierowca Formuły 1, jeżdżący w niej w sezonach 19891992 oraz 19941995.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W Formule 1 zadebiutował w sezonie 1989 w debiutującym w rozgrywkach zespole Onyx. Został zgłoszony do 12 wyścigów, ale zakwalifikował się tylko do pięciu. Dojechał do mety w dwóch wyścigach, ale w żadnym z nich nie zdobył punktu. Jeszcze w tym samym sezonie na dwa Grand Prix zaangażował go zespół Rial, ale Gachot nie potrafił zakwalifikować się do żadnego wyścigu. Następny sezon spędził w bardzo słabym zespole Coloni, przy czym przez okres całego sezonu nie zakwalifikował się do żadnego wyścigu. W sezonie 1991 startował w debiutującym w Formule 1 zespole Jordan. Był to najbardziej udany okres w jego karierze. Wystartował w dziesięciu wyścigach, z czego w trzech (w Kanadzie (5 miejsce), w Wielkiej Brytanii (6 miejsce) i Niemczech (6 miejsce)) zdobył punkty. Ponadto w wyścigu o Grand Prix Węgier nieoczekiwanie zaliczył on najszybsze okrążenie. Gachot był również uczestnikiem zajścia w Londynie. Brał tam udział w stłuczce z taksówkarzem, wobec którego w wyniku sprzeczki użył gazu paraliżującego, za co trafił na dwa miesiące do więzienia. Jego zastępcą w zespole został Michael Schumacher. Gachot w sezonie 1991 wrócił na tor, nie zdołał się jednak w barwach zespołu Lola zakwalifikować do kończącego sezon Grand Prix Australii. Ostatecznie sezon ten ukończył na dwunastym miejscu w klasyfikacji generalnej. W 1991 roku odniósł też swój największy sukces, wspólnie z Volkerem Weidlerem i Johnnym Herbertem wygrywając wyścig 24h Le Mans. Cały następny sezon przejechał w barwach zespołu Larrousse, w którym zdobył 1 punkt za szóste miejsce w Grand Prix Monako. W sezonie 1993 nie startował, natomiast sezon później dołączył do debiutanckiego zespołu Pacific. Nie zakwalifikował się on do 11 wyścigów, a pozostałych pięciu nie ukończył. Po ostatnim wyścigu sezonu, Grand Prix Australii, powiedział, że jest to jeden z najszczęśliwszych dni w jego życiu, ponieważ może oficjalnie ogłosić, że opuszcza team Pacific Grand Prix. Mimo tego w kolejnym, a zarazem swoim ostatnim sezonie w charakterze kierowcy Formuły 1, Gachot nadal startował w Pacifiku. Wystartował w 11 wyścigach, ale ukończył tylko dwa, ponownie nie zdobywając ani jednego punktu. Po roku 1995 Gachot rozstał się z Formułą 1.

Wyniki w Formule 1[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Samochód Silnik 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Msc. Pkt.
1989 Moneytron Onyx Formula One Onyx ORE-1 Ford DFR 3.5 V8 BRA
NPK
SMR
NPK
MCO
NPK
MEX
NPK
USA
NPK
CND
NPK
FRA
13
GBR
12
DEU
NPK
HUN
NU
BEL
NU
ITA
NU
POR ESP 0
Rial Racing Rial ARC2 Ford DFR 3.5 V8 JPN
NZ
AUS
NZ
1990 Subaru Coloni Racing Coloni C3B Subaru 1235 B12 USA
NPK
BRA
NPK
SMR
NPK
MCO
NPK
CND
NPK
MEX
NPK
FRA
NPK
GBR
NPK
0
Coloni Racing Srl Coloni C3C Ford DFR 3.5 V8 DEU
NPK
HUN
NPK
BEL
NZ
ITA
NZ
POR
NZ
ESP
NZ
JPN
NZ
AUS
NZ
1991 Team 7UP Jordan Jordan 191 Ford HB4 3.5 V8 USA
10
BRA
13
SMR
NU
MCO
8
CAN
5
MEX
NU
FRA
NU
GBR
6
DEU
6
HUN
9
BEL ITA POR ESP JPN 13 4
Larrousse F1 Lola LC91 Ford DFR 3.5 V8 AUS
NZ
1992 Central Park Venturi Larrousse Venturi LC92 Lamborghini 3512 3.5 V12 ZAF
NU
MEX
11
BRA
NU
ESP
NU
SMR
NU
MCO
6
CAN
DK
FRA
NU
GBR
NU
DEU
14
HUN
NU
BEL
18
ITA
NU
POR
NU
JPN
NU
AUS
NU
19 1
1994 Pacific Grand Prix Ltd Pacific PR01 Ilmor 2175A 3.5 V10 BRA
NU
PAC
NZ
SMR
NU
MCO
NU
ESP
NU
CND
NU
FRA
NZ
GBR
NZ
DEU
NZ
HUN
NZ
BEL
NZ
ITA
NZ
POR
NZ
EUR
NZ
JPN
NZ
AUS
NZ
0
1995 Pacific Grand Prix Ltd Pacific PR02 Ford EDC 3.0 V8 BRA
NU
ARG
NU
SMR
NU
ESP
NU
MCO
NU
CND
NU
FRA
NU
GBR
12
DEU HUN BEL ITA POR EUR PAC
NU
JPN
NU
AUS
8
0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]