Zamek Radziwiłłów w Ołyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Państwo  Ukraina
Miejscowość Ołyka
Typ budynku zamek
Styl architektoniczny renesans, barok
Rozpoczęcie budowy 1540 r.
Ukończenie budowy 1564 r.
Ważniejsze przebudowy 1640 r., 1740-60
Pierwszy właściciel Mikołaj Radziwiłł Czarny
Kolejni właściciele Albrecht Stanisław Radziwiłł, Michał Kazimierz Radziwiłł Rybeńko
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Zamek Radziwiłłów w Ołyce
Ziemia 50°43′N 25°49′E/50,716667 25,816667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zamek Radziwiłłów w Ołyce – zamek wzniesiony w latach 1540–1564[1] przez ks. Mikołaja Radziwiłła, zwanego Czarnym, marszałka i kanclerza wielkiego litewskiego oraz kasztelana wileńskiego[2]. Około 1640 r. kolejny ordynat ołycki ks. Albrecht Stanisław Radziwiłł[2], rozbudował zamek w stylu renesansowym, otoczył murami na rzucie prostokąta, z czterema charakterystycznymi bastionami w narożnikach[2]. W latach 1740-1760 zamek został gruntownie przebudowany przez ks. Michała Radziwiłła zwany Rybeńko, wojewodę wileńskiego i hetmana wielkiego litewskiego[2]. Stworzono wówczas reprezentacyjną budowlę książęcą w stylu barokowym, pozbawioną cech obronności.

Od 1945 r. w zamku mieści się szpital psychiatryczny[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Zamek w Ołyce ma kształt czworoboku[2] zgrupowanego wokół rozległego dziedzińca, o bokach ok. 100 x 100 m, niegdyś pustego, dziś pokrytego zielenią. Składa się z właściwego pałacu we wschodniej części dziedzińca, z bramą przejazdową prowadzącą do rynku oraz budynku bramnego z wieżą zegarową, znajdującego się po przeciwległej stronie. Po ich bokach, od strony północnej i południowej, ciągną się piętrowe budynki mieszkalne połączone ćwierćkolistymi przewiązkami[1].

Dzieła sztuki[edytuj | edytuj kod]

W salach zamku był duży zbiór dzieł sztuki, pamiątek historycznych, stylowych mebli, portretów Radziwiłłów, makat i gobelinów, biblioteka[2] i zbrojownia. W czasie II wojny światowej bogate zbiory zamku uległy obrabowaniu, część ocalałych zbiorów przejęło Muzeum w Łucku[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Ołyka…czyli bezsilny żal !. obiektywnie.blog.onet.pl. [dostęp 5.8.13].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Ołyka. www.wolhynia.com. [dostęp 5.8.13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII, Warszawa, 1880–1902, s. 527-29.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]