25 Batalion Celny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
25 Batalion Celny
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1922
Tradycje
Rodowód I/VI i VI/VI batalion etapowy
Kontynuacja 25 batalion SG
Dowódcy
Pierwszy płk Franciszek Damaszka
Organizacja
Dyslokacja Szumsk[1]
Łanowce (od II 1922)[1]
Formacja Bataliony Celne
Podległość MSW
6 Brygada Celna
Bataliony celne we wrześniu 1921.jpg

25 Batalion Celny – jednostka organizacyjna formacji granicznych II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.7300/Mob. z dnia 9 czerwca 1921 roku w miejsce batalionów etapowych utworzone zostały bataliony celne. 25 batalion celny powstał w granicach DOG Lublin, a zorganizowano go na bazie I/VI i VI/VI batalionu etapowego. Etat batalionu wynosił 14 oficerów i 600 szeregowych[2]. Podlegał Ministerstwu Spraw Wewnętrznych[3].

Mimo że batalion był w całym tego słowa znaczeniu oddziałem wojskowym, nie wchodził on w skład pokojowego etatu armii. Uniemożliwiało to uzupełnianie z normalnego poboru rekruta. Ministerstwo Spraw Wojskowych zarówno przy ich formowaniu, jak i uzupełnianiu przydzielało mu często żołnierzy podlegających zwolnieniu, oficerów rezerwy oraz szeregowców i oficerów zakwalifikowanych przez dowództwa okręgów generalnych jako nie nadających się do dalszej służby wojskowej[4].

W listopadzie 1921 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych postanowiło powołać brygady celne[5]. 25 batalion celny znalazł się w strukturze 6 Brygady Celnej[6].

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczna”[3]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[7]. 25 batalion celny przemianowany został na 25 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 25 batalion Straży Granicznej.

Służba celna[edytuj | edytuj kod]

Odcinek batalionowy podzielony był na cztery pododcinki, które obsadzały kompanie wystawiające posterunki i patrole. Posterunki wystawiano wzdłuż linii granicznej w taki sposób, by mogły się nawzajem widzieć w dzień[8]. W tym zakresie batalion współpracował z posterunkami i patrolami Policji Państwowej. Współpraca polegała na tym, że te pierwsze wystawiały wzdłuż linii granicznej stale posterunki i patrole, natomiast policja tworzyła je w głębi strefy, poza linią graniczną. W zakresie ochrony granicy batalion podlegał staroście[9].

Sąsiednie bataliony

Kadra batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
płk Franciszek Damaszko[1] p.o. X 1921 – I 1922[11] w 1923 w stanie spoczynku[12]
ppłk piech. Stefan Erazm Taborski[1] II 1922 – IX 1922[11] stan spoczynku, mianowany tytularnym pułkownikiem[13]
kpt. Tadeusz Sadowski[1] od X 1922[11]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 25 batalionu celnego w Szumsku
na dzień 1 października 1921[11]
kompania 1. Szumsk 2. Radoszówka 3. Łanowce 4. Ostróg
dowódcy por. Mieczysław Stefański por. Leon Jurczak kpt. Piotr Błyskal por. Leopold Ceratowski
placówka Bołożówka Pańkowce Szczęsnówka Lachów
skrzyżowanie Ch. Radoszówka Ch. Szczęsnówka Botodkowice
Suraż Szkrobatówka Białozórka Stójło
Chodaki Ch. Mogiła skrzyżowanie Międzyrzecze
Zakoty Sadki na polu Ostróg I
Wilia I Kunowica Mołodków Ostróg II
Wilja II Łysogórka Ostróg III
Kozaczki Ostróg IV
Hrynki Ostróg V
Grzybowa
Juśkowce most
Juśkowce
OdeB 25 batalionu celnego w Łanowcach na dzień 1 września 1922[11]
kompania 1. Grzybowa 2. Radoszówka 3. Białozórka 4. Dederkały
dowódcy por. Jan Oberfeld por. Leon Jurczak por. Władysław Wollk kpt. Jan Iwanicki
wartownia Ośniki Michałówka Szczęsnówka Sadki
Kozaczki futor Radoszówka futor Księży
Grzybowa Radoszówka Mołodków
Grzybowa Szkrobotówka
Juskowce futor Mogiła
futor Brzezina

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]