35 Batalion Celny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
35 Batalion Celny
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1922
Tradycje
Rodowód VII/I batalion etapowy
IV/II batalion etapowy
Kontynuacja 35 batalion SG
Dowódcy
Pierwszy ppłk Bolesław Skarszewski
Organizacja
Dyslokacja Ostróg[1]
Formacja Bataliony Celne
Podległość MSW
6 Brygada Celna
Bataliony celne w grudniu 1921.jpg

35 Batalion Celny – jednostka organizacyjna formacji granicznych II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.11069/Mob. z dnia 13 sierpnia 1921 roku w miejsce batalionów etapowych i wartowniczych utworzone zostały bataliony celne. 35 batalion celny powstał w granicach DOG Lublin, a zorganizowano go na bazie VII/I i IV/II batalionu etapowego. Etat batalionu wynosił 14 oficerów i 600 szeregowych[2]. Podlegał Ministerstwu Spraw Wewnętrznych[3].

Mimo że batalion był w całym tego słowa znaczeniu oddziałem wojskowym, nie wchodził on w skład pokojowego etatu armii. Uniemożliwiało to uzupełnianie z normalnego poboru rekruta. Ministerstwo Spraw Wojskowych zarówno przy ich formowaniu, jak i uzupełnianiu przydzielało mu często żołnierzy podlegających zwolnieniu, oficerów rezerwy oraz szeregowców i oficerów zakwalifikowanych przez dowództwa okręgów generalnych jako nie nadających się do dalszej służby wojskowej[4].

W listopadzie 1921 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych postanowiło powołać brygady celne[5]. 35 batalion celny znalazł się w strukturze 6 Brygady Celnej[6].

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczna”[3]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[7]. 35 batalion celny przemianowany został na 35 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 35 batalion Straży Granicznej.

Służba celna[edytuj | edytuj kod]

Odcinek batalionowy podzielony był na cztery pododcinki, które obsadzały kompanie wystawiające posterunki i patrole. Posterunki wystawiano wzdłuż linii granicznej w taki sposób, by mogły się nawzajem widzieć w dzień[8]. W tym zakresie batalion współpracował z posterunkami i patrolami Policji Państwowej. Współpraca polegała na tym, że te pierwsze wystawiały wzdłuż linii granicznej stale posterunki i patrole, natomiast policja tworzyła je w głębi strefy, poza linią graniczną. W zakresie ochrony granicy batalion podlegał staroście[9].

Sąsiednie bataliony

Kadra batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
ppłk Bolesław Skarszewski[1] 1 V 1922 – 1 X 1922[11]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 35 batalionu celnego w Ostrogu na dzień 1 maja 1922 roku[11]
kompanie 1. Międzyrzecze 2. Ostróg - Nowe Miasto 3. Wilja 4. Bołotkowce
dowódcy kpt. Czeczukiewicz kpt. Korzeniowski por. Halicki por. Stobiński
placówki Bielmaż Nowe Miasto Zakoty Lachów
Bory Nowe Miasto Zakoty Bołotkowce
Bory Nowe Miasto Wilja Futory
Stójło Ostróg Wilja Futory
Wielbowno Wilja
Badówka Wilja
OdeB 35 batalionu celnego w Ostrogu na dzień 1 października 1922 roku[11]
kompanie 1. Bołotkowce 2. Międzyrzecze 3. Bołożówka 4. Wilja
dowódcy kpt. Czeczukiewicz kpt. Korzeniowski por. Halicki por. Stobiński
placówki Stójło Bory folwark Kunowice Chodaki
Futory Bory Bołożówka Zakoty
Bołotkowce Międzyrzecze leśniczówka Wilja
Lachów Nowe Miasto Ostróg Talle Wilja
leś. Świażka Wilja

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]