33 Batalion Celny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
33 Batalion Celny
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1922
Tradycje
Rodowód II/IV batalion etapowy
V/IV batalion etapowy
Kontynuacja 33 batalion SG
Dowódcy
Pierwszy płk Tomasz Gierazłowski
Organizacja
Dyslokacja Mikaszewicze[1]
Korotycze (od XII 1921)[1]
Olszany (od II 1922)[1]
Sienkiewicze (od III 1922)[1]
Prozoroki (od IV 1922)[1]
Formacja Bataliony Celne
Podległość MSW
7 Brygada Celna
Bataliony celne we wrześniu 1921.jpg

33 Batalion Celny – jednostka organizacyjna formacji granicznych II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.7300/Mob. z dnia 9 czerwca 1921 roku w miejsce batalionów etapowych utworzone zostały bataliony celne. 33 batalion celny powstał w Brześciu Litewskim, a zorganizowano go na bazie II/IV i V/IV batalionu etapowego. Etat batalionu wynosił 14 oficerów i 600 szeregowych[2]. Podlegał Ministerstwu Spraw Wewnętrznych[3].

Mimo że batalion był w całym tego słowa znaczeniu oddziałem wojskowym, nie wchodził on w skład pokojowego etatu armii. Uniemożliwiało to uzupełnianie z normalnego poboru rekruta. Ministerstwo Spraw Wojskowych zarówno przy ich formowaniu, jak i uzupełnianiu przydzielało mu często żołnierzy podlegających zwolnieniu, oficerów rezerwy oraz szeregowców i oficerów zakwalifikowanych przez dowództwa okręgów generalnych jako nie nadających się do dalszej służby wojskowej[4].

W listopadzie 1921 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych postanowiło powołać brygady celne[5]. 33 batalion celny znalazł się w strukturze 7 Brygady Celnej[6].

Od chwili powstania do listopada 1921 roku sztab batalionu pozostawał w Mikaszewiczach, od grudnia 1921 stacjonował w Korotyczach, w lutym 1922 w Olszanach, w marcu w Sienkiewiczach, a już 1 kwietnia 1922 stacjonował w Prozorokach. W Prozorokach funkcjonował do rozwiązania, czyli do jesieni 1922 roku[7]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczna”[3]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[8]. 33 batalion celny przemianowany został na 33 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 33 batalion Straży Granicznej.

Służba celna[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z rozkazem poleskiego inspektora wojskowego granicy wschodniej z 19 października 1921, 33 batalion celny obsadził odcinek granicy od Prypeci do wsi Radziwiłowicze z siedzibą dowództwa batalionu w Radziwiłowicze[9].

Odcinek batalionowy podzielony był na cztery pododcinki, które obsadzały kompanie wystawiające posterunki i patrole. Posterunki wystawiano wzdłuż linii granicznej w taki sposób, by mogły się nawzajem widzieć w dzień[10]. W tym zakresie batalion współpracował z posterunkami i patrolami Policji Państwowej. Współpraca polegała na tym, że te pierwsze wystawiały wzdłuż linii granicznej stale posterunki i patrole, natomiast policja tworzyła je w głębi strefy, poza linią graniczną. W zakresie ochrony granicy batalion podlegał staroście[11].

Sąsiednie bataliony

Kadra batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
płk Tomasz Giewarłowski[1] 1 VIII 1921[7]
płk kaw. Stefan Przyłucki[1] 1 XII 1921[7]
ppłk piech. Bolesław Szymański[a] 1 I 1922 – 1 X 1922[7]

Dowódcy kompanii[7]

Data Dowódca
1 kompanii celnej
Dowódca
2 kompanii celnej
Dowódca
3 kompanii celnej
Dowódca
oddziału km
1 I 1922 por. Andrzej Drozd por. Zygmunt Dziewicki por. Franciszek Troll ppor. Aleksander Dubiniewicz
1 IX 1922 kpt. Marian Podolski por. Jan Wojciechowski

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 33 batalionu celnego w Mikaszewiczach na dzień 1 sierpnia 1921
kompanie 1. Lenino 2. Maliszewo 3. Rubryń oddział km
dowódcy kpt. Włodzimierz Krogulski por. Paweł Komar por. Franciszek Troll kpt. Michał Sopocki
placówki Jaśkowicze Wilcza Bezuny
Morocz ujście Słuczy Korwa leśn.
Grabówek nad Prypecią naprzeciw Młyńska
Grabowo futor Łutki Obzów
Milewicze Łutki Korwia
Zalutycze Łado Radziwiłłowicze
Budy
Marszczynowicze

Dyslokacja batalionu w listopadzie 1921[15]:

  • dowództwo batalionu – Maleszewo Duże
  • 1 kompania celna – Maleszewo Małe
  • 2 kompania celna – Rubryń
  • 3 kompania celna – Radziłowicze

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Bolesław Szymański z dniem 1 grudnia 1921 roku został przeniesiony w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru[13], z dniem 1 grudnia 1921 roku został powołany do służby czynnej w Baonach Celnych[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]