Berenburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Berenburg
likier
Ilustracja
Butelka Berenburgu (gatunek Sonnema)
Inne nazwy Beerenburg, Bearenburch
Rodzaj ziołowy
Miejsce powstania Holandia
Odmiany

Sonnema Berenburg, Weduwe Joustra, Hooghoudt Kalmoes, Boomsma Beerenburger, Plantinga

Uwagi
  • smak: gorzki
W projektach Wikimedia
Wartość odżywcza
(100 g)
Etanol 30 g
Budynek destylarni Sonnemy w Dokkum

Berenburg[a] (fryz. Bearenburch) – gorzki likier ziołowy[1], pochodzący z Holandii, produkowany przez dodawanie ziół do jeneveru[2]. Zawiera około 30% alkoholu[2]. Stał się bardzo popularny w prowincjach Fryzja[2], Drenthe i Groningen[2].

Początkowo służył do celów leczniczych[3]. Przygotowywany jest z etanolu, do którego maceruje się owoce i szyszkojagody jałowca, liście laurowe, kolendrę i anyż[4].

Na terenie Unii Europejskiej zalicza się do napojów spirytusowych[5][6]. Jest napojem pokrewnym do włoskiego amaro[1].

Napój swoją nazwę zawdzięcza kupcowi z Amsterdamu Hendrikowi Beerenburgowi, który wymyślił przepis[2]. Dzieli się na kilka gatunków, m.in. Sonnema Berenburg, Weduwe Joustra, Hooghoudt Kalmoes[2], Plantinga czy Boomsma Berenburger.

Fryzyjski zespół De Hûnekop, śpiewający w języku fryzyjskim, stworzył piosenkę poświęconą napojowi[7].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Spotyka się czasem nazwy Beerenburg i Beerenburgh

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Liquor Store Archaeology. W: Jason Wilson: Boozehound: On the Trail of the Rare, the Obscure, and the Overrated in Spirits. Berkeley: Ten Speed Press, 2010, s. 63. ISBN 978-1-58008-288-4. OCLC 608490943. (ang.)
  2. a b c d e f Using Beerenburg for your drink (ang.). cocktailsoftheworld.com. [dostęp 2013-09-29].
  3. Hendrik Beerenburg 'kruidendokter' (niderl.). W: De Historie [on-line]. weduwejoustra.nl. [dostęp 2013-12-23].
  4. Erkin Tuzmuchamedow: Как «нектар золотаря» создали из навоза (ros.). drinktime.ru, 2013-12-04. [dostęp 2014-05-22].
  5. Załącznik II (pol.). W: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 [on-line]. europa.eu, 2008-02-13. s. 25, 29. [dostęp 2013-09-30].
  6. Cezary Kąkol: Bezpieczeństwo imprez masowych: Komentarz. Warszawa: Wolters Kluwer Polska, 2012, s. 183, seria: Praktyczne Komentarze. ISBN 978-83-264-0727-7. OCLC 804729808. (pol.)
  7. 10. Berenburg (fryz.). W: CD 1 – Protters [on-line]. dehunekop.nl. [dostęp 2013-10-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]