Krambambula (napój alkoholowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krambambula – rodzaj dawnej nalewki ziołowej, słodkiej wódki przyrządzanej w wielu odmianach. Również napój z dodatkiem wódki, cukru i cytryny[1].

Według J. Kitowicza w dawnej Rzeczypospolitej zaliczana była wraz z ratafią do najdroższych trunków tego rodzaju (po tynfie za kielich o zawartości ⅛ kwaterki); często serwowana na wytrzeźwienie po długotrwałym pijaństwie[2]. Znana w Europie, uchodziła za jedną z najdroższych „wódek gdańskich”. Gloger wyjaśnia jej nazwę jako pochodzącą z przyśpiewu hulaszczej piosenki niemieckiej („Krambambuli, so heisst der Titel, womit dich ein Starost beehrt”)[3].

Na kresach dawniej (jeszcze w XIX wieku) określano tak podawany w zajazdach rozgrzewający napój złożony z gorącej wody, wódki, cukru i cytryny[4].

Współcześnie na Białorusi uchodzi za rodzimy rodzaj słodkiej wódki (oryg. крамбамбуля) , o ruskiej tradycji sięgającej czasów litewskich. Jej podstawą zasadniczo są przyprawy (np. cynamon, pieprz, kminek, anyżek, jałowiec) oraz miód. Znane są przepisy z dodatkami smakowymi w postaci np. migdałów lub skórki pomarańczy.[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Arcta Słownik wyrazów obcych. Warszawa: Wydawnictwo S. Arcta, 1947, s. 161.
  2. Opis obyczajów za panowania Augusta III. Poznań 1840, rozdz. X, 1.
  3. Encyklopedia staropolska ilustrowana. Warszawa: P. Laskauer, 1902, t. 3, s. 95.
  4. Por. Józef Ignacy Kraszewski: Kopciuszek. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1966, t. 1, s. 429.
  5. Крамбамбуля - Глыток Гісторыі!, drink.by [dostęp 2017-06-21].