Gin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gin z tonikiem

Gin - anglosaski rodzaj jałowcówki, bezbarwny, klarowny napój alkoholowy.

Po destylacji zacieru z dodatkiem jagód jałowca pospolitego powinien zawierać 35% - 40% alkoholu. Dry gin i London dry gin to jego dwa najpopularniejsze rodzaje.

Zazwyczaj jest mieszany z innymi napojami, by złagodzić cierpki i gorzki smak. Jest jednym z najbardziej popularnych napojów alkoholowych używanych do drinków. Uznawany za alkohol dający się mieszać ze wszystkim, najczęściej z tonikiem, ew. sokiem (napojem) cytrynowym lub pomarańczowym (tzw. Gin Collins). Natomiast gin wymieszany z wermutem daje w efekcie martini.

Gin powstał w XVII w. w dawnej Holandii (dzisiaj: Niderlandy i część Belgii) pod nazwą Genever / Genièvre. Popularność zyskał zaś w Anglii, pod skróconą nazwą Gin, dokąd dotarł głównie za sprawą Wilhelma III. Jest znakomitym aperitifem. Początkowo, z racji bardzo liberalnych przepisów dotyczących wytwarzania, jednoznacznie kojarzony jako najtańszy alkohol dla najniższych sfer. Renomę zyskał pod koniec XVIII w. Gin z tonikiem uważany jest za napój, który pozwolił Brytyjczykom zająć i utrzymać Indie. Wszystko dzięki chininie zawartej w toniku, która chroniła żołnierzy przed malarią.