Czerwień allura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czerwień allura
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C18H14N2Na2O8S2
Masa molowa 496,42 g/mol
Wygląd ciemnoczerwony lub ciemnopomarańczowoczerwony proszek
Identyfikacja
Numer CAS 25956-17-6
PubChem 6093299[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Czerwień allura[a] (E129) – organiczny związek chemiczny, ciemnoczerwony, spożywczy, smołowy barwnik azowy. Używana zwykle jako sól sodowa, ale również wapniowa lub potasowa. Maksimum widma absorpcji w roztworze wodnym to około 504 nm.

Czerwień allura w napoju truskawkowym
Czerwień allura w słodyczach

Zastosowanie[edytuj]

Pierwotnie czerwień allura wprowadzono w Stanach Zjednoczonych jako substancję zastępującą amarant.

Dziś w przemyśle spożywczym jest używana do produkcji napojów (gazowanych i niegazowanych) wyrobów cukierniczych (głównie ciast biszkoptowych) i galaretek w proszku, a także płatków zbożowych, kasz i herbatników czekoladowych. Znajduje też zastosowanie w przemyśle kosmetycznym (np. szminki) oraz farmaceutycznym[5].

Zagrożenia[edytuj]

Może wywoływać typowe dla barwników azowych działania niepożądane, ponadto ma szkodliwy wpływ na płodność u zwierząt[5]. Podejrzewa się, że powoduje pseudoalergie skóry lub dróg oddechowych, zwłaszcza w przypadku nietolerancji na aspirynę lub kwas benzoesowy[6].

W „Tabeli dodatków i składników chemicznych” B. Stathama wskazana jest jako czynnik rakotwórczy[5], jednak według Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem związek ten nie jest potwierdzonym ani prawdopodobnym czynnikiem rakotwórczym dla ludzi[7].

Regulacje prawne[edytuj]

Unia Europejska dopuszcza używanie czerwieni allura jako barwnika spożywczego, jednak w Danii, Belgii, Szwajcarii, Francji i Szwecji jest ona zakazana[8]. W Norwegii obowiązywał zakaz jej stosowania w latach 1978–2001 i wówczas była tam legalnie używana tylko w wyrobach alkoholowych i niektórych produktach rybnych[9].

Uwagi

  1. także czerwień allura AC

Przypisy

  1. Czerwień allura (CID: 6093299) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Czerwień allura (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-17].
  3. Czerwień allura (ang.). [martwy link] The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-17].
  4. Czerwień allura (nr 458848) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  5. a b c Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
  6. Zusatzstoffe-online.de
  7. Czerwień allura (nr 458848) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski.
  8. E129, UK Food Guide, a British food additives website. Last retrieved 20 May, 2007.
  9. Norwegian Food Safety Authority