Żółcień chinolinowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Żółcień chinolinowa
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C18H13N1O5/8/11S1/2/3Na1/2/3
Masa molowa 477,38 g/mol
Wygląd zielonawożółty proszek
Identyfikacja
Numer CAS 8004-92-0
PubChem 24671

Żółcień chinolinowa, E104organiczny związek chemiczny, zielonkawożółty, spożywczy barwnik chinolinowy. Może być wytwarzana syntetycznie lub też pochodzić od zwierząt.

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 10 mg/kg masy ciała[1].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przemysł spożywczy[edytuj | edytuj kod]

Używana jest jako barwnik do lodów, napojów gazowanych, galaretek i cukierków na kaszel.

Inne zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Barwniki kosmetyczne (m.in. w tatuażach), szminki, mydła, pasty do zębów, środki do pielęgnacji włosów, wody kolońskie.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Może działać jako czynnik wyzwalający histaminę[1]. Może powodować: astmę, pokrzywkę, wysypkę, zaczerwienienie (stan zapalny) skóry, nadpobudliwość, anafilaksję. Powinny jej unikać osoby uczulone na aspirynę.

Zgodnie z normami Międzynarodowej Agencji Badania Raka żółcień chinolinowa nie jest klasyfikowana jako czynnik rakotwórczy[2].

Regulacje prawne[edytuj | edytuj kod]

Jest zakazana w niektórych krajach (np. w USA i Japonii). W Australii po czasowym wycofaniu jej z obrotu, została ponownie zatwierdzona i obecnie znajduje się w wielu produktach spożywczych.

W Wielkiej Brytanii wycofano żółcień chinolinową z żywności w 2009 roku po stwierdzeniu występowania nadpobudliwości u dzieci spożywających napoje zawierających mieszaninę sześciu barwników, wśród których znajdowała się żółcień chinolinowa[3]. Nie zidentyfikowano jednak, które z barwników obecnych w napojach odpowiadają za niekorzystne efekty[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b E104: Żółcień chinolinowa [dostęp 2013-07-29].
  2. Żółcień chinolinowa (nr 309052) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2013-07-29]. (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
  3. Ministers agree food colour ban, BBC News, 12 listopada 2008 [dostęp 2010-02-04] (ang.).
  4. M. Fulmer, Do food dyes affect kids’ behavior?, Los Angeles Times, 13 października 2008 [dostęp 2010-02-04] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bill Statham, E213: Tabele dodatków i składników chemicznych, Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006, s. 336, ISBN 978-83-7243-529-3.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.