Kazimierz Karwowski (marszałek sejmu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kazimierz Karwowski herbu Pniejnia (ur. ok. 1670 – zm. 12 maja 1746) – marszałek sejmu w 1740, deputat na Trybunał Główny Koronny w 1714 roku, cześnik wiski od 1703, stolnik i łowczy bielski, pisarz ziemi bielskiej, podstarości, podstoli i sędzia grodzki brański, poseł.

W latach 1701-1740 został wybrany posłem 26 razy, co stanowi rekord w historii IRP.[1] W 1710 podpisał poparcie dla konfederacji sandomierskiej.

Zwolennik ograniczenia stosowania liberum veto, starannie wykształcony, posiadał doskonałą znajomość języka łacińskiego, nazywany przez współczesnych Civis et consul Polonus.

Przypisy

  1. Jacek Jędruch, Constitutions, elections, and legislatures of Poland, 1493-1977: a guide to their history, 1982, University Press of America, s.154

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]