Jan Karol Czartoryski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Karol Czartoryski
Herb
Pogoń Litewska
Rodzina Czartoryscy
Data urodzenia 1626
Data śmierci 1680
Ojciec Mikołaj Jerzy Czartoryski
Matka Izabela Korecka
Żona

Anna Zebrzydowska
Magdalena Konopacka

Dzieci

Mikołaj Kazimierz
Samuel Jan
Antoni Dominik
Józef

Jan Karol Czartoryski (ur. ok. 1626 roku–zm. w 1680 roku) – podkomorzy krakowski.

Był trzecim synem Mikołaja wojewody wołyńskiego i księżniczki Izabelli Koreckiej. Był właścicielem wielu starostw: śniatyńskiego, lanckorońskiego (1676-1694), markowskiego, puńskiego, bochneńskiego i wielickiego. W roku 1656 został starostą żywieckim i wtedy czynnie brał udział w powstaniu przeciwko Szwedom. Już wtedy był żonaty z Anną Zebrzydowską, starszą córką Michała miecznika koronnego. 24 stycznia 1668 został obrany marszałkiem sejmu, chociaż król był za łużyckim podkomorzym drohickim, i był nim do 7 marca 1668.

W 1669 roku był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego z województwa krakowskiego[1]. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa krakowskiego w 1674 roku[2].

W 3 marca 1668 umarła mu żona. W maju ożenił się po raz drugi z wdową po hetmanie Gosiewskim, Magdaleną Konopacką, kasztelanką elbląską. Z pierwszą żoną miał córkę Teklę wydana za Jerzego Krasickiego stolnika przemyskiego oraz trzech synów Kazimierza Mikołaja, Samuela Jana i Michała. Z drugą miał Helenę Konstancję Deodatę i synów Antoniego Dominika starostę lanckorońskiego i Józefa

Przypisy

  1. Porządek na seymie Walnym Electiey. Między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego tylko aktu Elekcyey należące uchwalony y postanowiony, roku [...] 1669 [słow.] dnia wtorego [...] maia, s. A3, mylnie podpisany jako Jerzy Karol
  2. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 148.