Stanisław Krzycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Krzycki
Herb
Kotwicz
Rodzina Krzyccy
Data urodzenia 1616
Data śmierci 1681
Ojciec Piotr Krzycki
Matka Jadwiga Marszewska
Żona

1. Anna Golińska
2. Zofia Głębocka
3. Ewa Raczyńska

Dzieci

z Anną Golińską:
Andrzej,
Władysław,
Wojciech,
Jadwiga;

z Ewą Raczyńską:
Anna,
Urszula,
Apolinara,
Jan

Stanisław Krzycki herbu Kotwicz (ur. 1616, zm. 1681) – marszałek sejmu koronacyjnego w 1669 roku[1], kasztelan poznański.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Syn Piotra (zm. przed 1641) i Jadwigi Marszewskiej, pieczętującej się herbem Rogala. Trzykrotnie żonaty. Pierwsza żona Anna Golińska urodziła czworo dzieci: Andrzej, Władysław i Wojciech zmarli w młodym wieku. Jedyna córka Stanisława i Anny, Jadwiga poślubiła Samuela Kowalskiego. Druga żona Zofia Głębocka otrzymała dożywocie na Prusinowicach w województwie sieradzkim. Trzecia żona, Ewa Raczyńska (1623-1699), córka Zygmunta Raczyńskiego, sędziego surrogatora nakielskiego grodzkiego. Urodziła czworo dzieci: Annę, Urszulę, Apolinarę oraz Jana (zm. 1720), kasztelana nakielskiego.

Pełnione urzędy[edytuj | edytuj kod]

Początkowo pełnił obowiązki stolnika kaliskiego (1653-60), następnie sędzia surrogator grodzki kaliski (1659). W 1661 roku otrzymał stanowisko sędziego ziemskiego kaliskiego. Od 1663 piastował urząd starosty ujskiego (1663), następnie podkomorzego kaliskiego (1667). W latach (1677-1681) sprawował urząd kasztelana poznańskiego.

Poseł na sejm 1653 roku z województwa poznańskiego i kaliskiego[2]. Poseł na sejm jesienny 1666 roku z sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego[3].

Poseł sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego na sejm 1677 roku[4].

Dobra majątkowe i polityka[edytuj | edytuj kod]

W polityce człowiek czynny w działaniu, zdecydowany, zasłużony i szanowany wśród szlachty. Jako pierwszy oddał głos na Michała Korybuta Wiśniowieckiego w nominacji na króla elektora. Zdobywszy ogólne poparcie uzyskał tytuł marszałka. W 1661 nabył Kromolice i Pierzchno w powiecie pyzdrskim od Grudzińskiego. Na sejmie abdykacyjnym jako poseł województwa poznańskiego 16 września 1668 roku podpisał akt potwierdzający abdykację Jana II Kazimierza Wazy[5]. W 1674 roku był elektorem Jana III Sobieskiego z województwa kaliskiego[6]. Poseł sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego na sejm koronacyjny 1676 roku[7].

W 1679 roku sprzedał Milanów (z okolicą), Matczyńskiemu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej" (tom 8, str. 124-127, Krzyccy herbu Kotwicz
  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom XIII, str. 13, Krzyccy herbu Kotwicz)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. hasło z XV tomu Polskiego Słownika Biograficznego z 1970 roku, autorstwa Włodzimierza Dworzaczka
  2. Tomasz Ciesielski, Sejm brzeski 1653 r., Toruń 2003, s. 276.
  3. Paweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 486.
  4. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 250.
  5. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 481.
  6. Suffragia Woiewodztw, y Ziem Koronnych, y Wielkiego Xięstwá Litewskiego, zgodnie na Naiaśnieyszego Jana Trzeciego Obránego Krola Polskiego, Wielkiego Xiążęćiá Litewskiego, Ruskiego, Pruskiego, Mázowieckiego, Zmudzkiego, Inflantskiego, Smolenskiego, Kijowskiego, Wołhynskiego, Podolskiego, Podláskiego, y Czerniechowskiego Dáne między Wárszawą á Wolą / Dnia Dwudziestego pierwszego Máiá / Roku 1674
  7. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 246.