Władysław Lubowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Lubowiecki
Herb
Kuszaba
Data śmierci przed 18 maja 1676
Ojciec Jan Lubowiecki
Żona

Helena Wieruska

Dzieci

Adam Józef Lubowiecki

Władysław Lubowiecki (Lubowicki) herbu Kuszaba (zm. przed 18 maja 1676) – marszałek sejmu nadzwyczajnego w 1658, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1659/1660, sędzia ziemski krakowski od 1657, pułkownik.

Był posłem na sejm w latach 1642, 1649, 1653, 1654, 1655, 1659, 1661, 1662, 1665. Poseł sejmiku proszowickiego województwa krakowskiego na sejm wiosenny 1666 roku[1] i sejm jesienny 1666 roku[2]. W 1651 był rotmistrzem pospolitego ruszenia województwa krakowskiego. W 1653 został wicemarszałkiem Trybunału Koronnego. W czasie oblężenia Krakowa przez Szwedów w 1655 objął straż placową na rynku. Po kapitulacji miasta wraz z Jerzym Sebastianem Lubomirskim wycofał się na Spisz. W 1657 został pułkownikiem pospolitego ruszenia województwa krakowskiego. W latach 1658, 1659, 1662, 1669 był marszałkiem sejmiku krakowskiego.

10 lipca 1658 sejm nadzwyczajny powierzył mu funkcję marszałka. Na sejmie tym przeprowadzono wygnanie braci polskich z Rzeczypospolitej. Wziął udział w rokoszu Lubomirskiego po stronie przeciwników króla.

W 1667 roku był sędzią kapturowym województwa krakowskiego[3].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 482.
  2. Paweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 489.
  3. Stanisław Kutrzeba, Zbiór aktów do historyi ustroju sądów prawa polskiego i kancelaryj sądowych województwa krakowskiego z wieku XVI–XVIII, w: Archiwum Komisji Prawniczej. T. 8, Cz. 2, Kraków 1909, s. 148.