Władysław Michał Skoraszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Władysław Michał Skoraszewski (lub Skoroszewski[1]) (zm. 1683) – polski szlachcic herbu Abdank (Habdank), rotmistrz piechoty łanowej, starosta bydgoski, poseł na Sejm I Rzeczypospolitej.

Pełnił z początku urząd stolnika dobrzyńskiego. W 1638 poślubił Jadwigę Łempicką herbu Junosza. Dzięki swojej waleczności i zasługom, także i na polu cywilnym, szybko rósł w zaszczyty, by zostać następnie pułkownikiem Jego Królewskiej Mości, potem również chorążym województwa poznańskiego i starostą bydgoskim. Po śmierci pierwszej żony ożenił się po raz kolejny z Katarzyną Gorajską herbu Orla, z którą miał dwóch synów (Mikołaja i Franciszka Skoraszewskich). W 1676 został wybrany posłem na sejm, następnie w 1677 marszałkował w Izbie Poselskiej. Walczył za Ojczyznę w starciach z Tatarami, Kozakami, Moskwie oraz przeciwko Turkom, m.in. pod Chocimiem u boku Jana III Sobieskiego, gdzie wykazał się odwagą, stając "między pierwszymi na wałach". Brał udział w potopie szwedzkim; podczas bitwy pod Ujściem był dowódcą piechoty łanowej. Zmarł w 1683.

Postać Władysława Skoraszewskiego pojawiła się w Potopie Henryka Sienkiewicza, gdzie został ukazany jako żołnierz niezłomnej postawy podczas bitwy pod Ujściem.

Przypisy