Stefan Stanisław Czarniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Stanisław Czarniecki
Herb
Łodzia
Rodzina Czarnieccy herbu Łodzia
Data śmierci 1703
Ojciec Stanisław Czarniecki

Stefan Stanisław Czarniecki (zm. 1703) – pisarz polny koronny od 1671, marszałek sejmu pacyfikacyjnego w 1673, marszałek konfederacji gołąbskiej, starosta kaniowski, radziejowski, brański, lipnicki.

Był synem Stanisława Czarnieckiego[1], bratankiem hetmana polnego koronnego Stefana. Po śmierci hetmana Czarnieckiego, odziedziczył większość jego majątku (starostwo kaniowskie, reteńskie, radziejowskie, i rodzinną Czarncę).

Walczył z kozakami, Rosjanami i Szwedami. W 1658 był rotmistrzem rajtarii. W czasie rokoszu Lubomirskiego dochował wierności królowi Janowi Kazimierzowi. Po stryju otrzymał w 1665 szwadron dragonów, a w 1666 otrzymał komendę królewskiej chorągwi husarskiej. Jako pułkownik Jego Królewskiej Mości walczył dalej na Ukrainie.

W 1673 został wybrany marszałkiem konfederacji gołąbskiej, zawiązanej w obronie króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Przewodniczył obradom sejmu pacyfikacyjnego. Od 1673 posiadał własny regiment dragonii. W czasie bitwy pod Chocimiem prowadził do szturmu piechotę na okopy tureckie. Brał udział w kampaniach 1674-1676. Elektor Jana III Sobieskiego z ziemi bielskiej w 1674 roku[2]. Od 1674 posiadał chorągiew pancerną. Uczestniczył w odsieczy wiedeńskiej. W czasie bitwy pod Parkanami dowodził partią jazdy na lewym skrzydle.

Należał do najbardziej zagorzałych wrogów króla Jana III Sobieskiego, uczestniczył w spisku przeciwko królowi w 1678. W paszkwilu z 1685 r. zohydził osobę monarchy.

Posłował na sejmy 1676, 1677, 1678/1679 i 1681.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Adam Kersten, Stefan Czarniecki 1599-1665, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2006
  2. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 160.