Jan Stanisław Jabłonowski (marszałek sejmu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miecznika. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Stanisław Jabłonowski
Data i miejsce urodzenia 1600
Łucza koło Jabłonowa
Data śmierci 1647
Marszałek Sejmu
Okres od 3 czerwca 1637
do 18 czerwca 1637
Poprzednik Kazimierz Lew Sapieha
Następca Łukasz Opaliński młodszy
Okres od 19 kwietnia 1640
do 1 czerwca 1640
Poprzednik Władysław Kierdej
Następca Bogusław Leszczyński
Rodzina
Herb
Prus III
Rodzina Jabłonowscy herbu Prus III
Ojciec Maciej Jabłonowski (rotmistrz)
Matka Katarzyna Kłonicka
Żona

Anna Ostroróg

Dzieci

Stanisław Jan Jabłonowski,
Zofia Jabłonowska

Jan Stanisław Jabłonowski herbu Prus III (ur. 1600 w Łuczy, zm. 1647) – marszałek sejmu nadzwyczajnego w Warszawie w 1637 roku[1] i marszałek sejmu zwyczajnego w Warszawie w 1640 roku[2], miecznik wielki koronny od 1642, podczaszy wielki koronny od 1638.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Macieja Jabłonowskiego (ok. 1569–1619) – rotmistrza koronnego i Katarzyny Kłomnickiej.

Poślubił w 1630 Annę Ostroróg herbu Nałęcz (1610–1648) – córkę Jana Ostroroga (1565–1622) wojewody, mówcy, pisarza. Był posłem na sejm 1646 roku[3].

Znany z obywatelskiej postawy, wobec prób zerwania sejmu oświadczył Jestem posłem całej Rzeczypospolitéj, а jeśli nic nie sprawiwszy rozejdziemy się, nie będziecie mi mogli przed królem ust zamknąć, żebym się nie uskarżał i nie protestował przeciwko tym, którzy ojczyznę bez żadnéj obrony opuszczają, któréj i ja, na pograniczu mieszkając wielce potrzebuję[4].

Poseł sejmiku halickiego na sejmy ekstraordynaryjne 1634, 1637, 1642, 1647 roku[5].

Jego synem był Stanisław Jan Jabłonowski herbu Prus III (ur. 3 kwietnia 1634 w Łuczy koło Jabłonowa, zm. 3 kwietnia 1702 we Lwowie) – hetman wielki koronny od 1683, hetman polny koronny od 1676, kasztelan krakowski od 1692, wojewoda ruski od 1664, oboźny wielki koronny od 1661, strażnik wielki koronny od 1660, polski dowódca.

Miał też córkę Zofię Jabłonowską, którą poślubił Jan Franciszek Dzieduszycki h. Sas i córkę Katarzynę Jabłonowską poślubioną przez Krzysztofa Chodorowskiego – podkomorzego lwowskiego.

Wnuczką Jana Jabłonowskiego była Anna Leszczyńska, żona Rafała Leszczyńskiego – matka króla Stanisława Leszczyńskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 150.
  2. Władysław Konopczyński, Chronologia sejmów polskich 1493–1793, Kraków 1948, s. 151.
  3. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 46.
  4. Karol Szajnocha, Miecznik koronny Jabłonowski, w: Szkice Historyczne t. 3, Warszawa 1876, s. 1 - 19.
  5. Przemysław Paradowski, W obliczu "nagłych potrzeb Rzeczypospolitej". Sejmy ekstraordynaryjne za panowania Władysława IV Wazy, Toruń 2005, s. 247.