Stanisław Sędziwój Czarnkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Sędziwój Czarnkowski
Herb
Nałęcz III
Rodzina Czarnkowscy herbu Nałęcz III
Data urodzenia 1526
Data śmierci 1602
Dzieci

Adam Czarnkowski

Jan Matejko, Śmierć Zygmunta Augusta w Knyszynie

Stanisław Sędziwój Czarnkowski herbu Nałęcz III (ur. 1526, zm. 1602) – referendarz koronny w latach 1567-1576, marszałek sejmu Korony Królestwa Polskiego od 10 stycznia do 12 sierpnia 1569, dworzanin konny Zygmunta Augusta w 1558 roku, sekretarz królewski w 1558 roku, starosta drahimski w latach 1566[1]-1576, starosta inowłodzki w latach 1570-1576 starosta płocki w latach 1570-1576, koadiutor arcybiskupa gnieźnieńskiego w 1575 roku, komandor joannitów poznańskich w latach 1567-1576[2].

Ojciec Adama Czarnkowskiego.

Był świadkiem śmierci króla Zygmunta Augusta w Knyszynie dnia 7 lipca 1572 roku. W 1575 roku podpisał elekcję Maksymiliana II Habsburga[3]. W 1587 roku podpisał elekcję Maksymiliana III Habsburga[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo międzyrzeckie wraz z Anną z Sanguszków, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 104.
  2. Marek Ferenc, Dwór Zygmunta Augusta. Organizacja i ludzie, Oświęcim 2014, s. 209.
  3. Uchańsciana czyli Zbiór dokumentów wyjaśniających życie i działalność Jakóba Uchańskiego arcybiskupa gnieźnieńskiego, legata urodzonego, Królestwa Polskiego Prymasa i Pierwszego Księcia, +1581. T. 2, Warszawa 1885, s. 318.
  4. Akt elekcji arcyksięcia Maksymiliana Habsburga na króla polskiego z 22 VIII 1587 roku, AGAD