Paweł Orzechowski (zm. 1612)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł Orzechowski
Herb
Rogala
Rodzina Orzechowscy
Data i miejsce urodzenia ok. 1550
Dorohusk
Data i miejsce śmierci 1612
Krupe
Ojciec Jan Orzechowski, kasztelan chełmski
Matka Barbara z Korczmińskich z Nowosiółek
Żona

1) Zofia Spinkówna
2) Elżbieta Oleśnicka

Dzieci

Stanisław, Paweł, Zofia, Krystyna, Katarzyna, Anna

Paweł Orzechowski herbu Rogala (ur. ok. 1550 roku, zm. w 1612 roku) – wojski krasnostawski (1581 - 1583), podczaszy (od 1583) i podkomorzy (od 1588) chełmski, starosta suraski (od 1590), patron braci polskich.

Orzechowski był marszałkiem sejmu elekcyjnego, na którym szlachta obrała na króla Zygmunta III.

Paweł Orzechowski urodził się w Dorohusku[1]. Wielokrotny poseł ziemi chełmskiej. Działalność publiczną rozpoczął pod patronatem Jana Zamoyskiego. Marszałek koła antykonwokacyjnego na sejmie elekcyjnym (30 czerwca-19 sierpnia 1587). Po śmierci Stefana Batorego, domagał się szybkiego przeprowadzenia elekcji królewicza Zygmunta Wazy, obawiając się wpływów stronnictwa habsburskiego. Na forum sejmowym walczył o egzekucję królewszczyzn. Będąc arianinem popierał różnowierców. W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnym[2]. Po 1592 był w opozycji do króla, szczególnie krytykując prohabsburską politykę Zygmunta III. W 1600 był posłem na sejm[3].

W 1606 roku był członkiem zjazdu pod Lublinem, który przygotował rokosz Zebrzydowskiego[4].

Prawdopodobnie pochowany w grobowcu w Krynicy.

Był właścicielem 3 miast, 20 wsi, kilku części wsi i dwóch kamienic w Lublinie[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dorohusk (www.lubelskie.pl)
  2. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 239.
  3. Andrzej Radman, Marek Ferenc, Rejestr senatorów i posłów na sejmie walnym warszawskim 9 lutego - 21 marca 1600 roku, w: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. MCCLXVII – 2004, Prace Historyczne, z. 131, s. 99.
  4. Akta zjazdu stężyckiego w roku 1606 (Liber genarationis Stężyce), Warszawa 1893, s. 195.
  5. Jerzy Ternes, Sejmik chełmski za Wazów (1587-1668), Lublin 2004, s. 21.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]