Antoni Małachowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antoni Małachowski
Herb
Nałęcz
Rodzina Małachowscy herbu Nałęcz
Data urodzenia 1740
Data śmierci 11 marca 1796
Ojciec Jan Małachowski
Matka Izabela z Humieckich
Żona

Katarzyna z Działyńskich

Dzieci

Ludwik Jakub Małachowski
Józef Małachowski
Onufry Małachowski
Marianna Małachowska
Konstancja z Małachowskich Biernacka

Odznaczenia
Order Orła Białego Orderu Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
{{{polityk}}}
Wojewoda mazowiecki
Okres od 1784
do 1795
Poprzednik Andrzej Mokronowski
Następca brak (III rozbiór Polski)
Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej
Okres od 1780
do 1780
Poprzednik Ludwik Tyszkiewicz
Następca Kazimierz Krasiński

Antoni Małachowski herbu Nałęcz (ur. 1740, zm. 11 marca 1796) – pisarz wielki koronny, marszałek sejmu, sekretarz wielki koronny od 1780, wojewoda mazowiecki od 1784, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1766[1], marszałek sejmu 1780 roku, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[2], członek Komisji Edukacji Narodowej w latach 1783-1792[3].

Był synem Jana Małachowskiego i Izabeli Humieckiej, a bratem Mikołaja, Jacka i Stanisława. W 1771 ożenił się z Katarzyną Działyńską, z którą miał czterech synów: Ludwika Jakuba, Józefa i Onufrego i dwie córki: Mariannę i Konstancję.

Jako poseł ziemi łomżyńskiej na sejm elekcyjny był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku z ziemi łomżyńskiej[4]. Antoni Małachowski był pisarzem wielkim koronnym w latach 1771–1780. Poseł na Sejm 1776 roku z województwa poznańskiego[5]. Następnie został sekretarzem wielkim koronnym w 1780. Był posłem na sejm 1780 roku z województwa sieradzkiego[6]. Członek Lubelskiej Komisji Boni Ordinis w 1780 roku[7]. Członek Departamentu Sprawiedliwości Rady Nieustającej w 1783 roku[8]. W latach 1784–1794 był wojewodą mazowieckim, a także starostą ostrołęckim. Był członkiem warszawskiej Komisji Dobrego Porządku w 1788[9]. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[10]. Konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej[11]. W 1792 roku delegowany przez konfederację targowicką do zasiadania w Komisji Skarbowej Koronnej[12].

Cierpiał na podagrę, chorobę leczoną wówczas kąpielami w żelazistej wodzie. Szukając źródeł wody, natrafił na nie w Nałęczowie. W 1783 wybudował kościół w Kadzidle.

Za zasługi 25 listopada 1776 został odznaczony Orderem Orła Białego. W 1767 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[13].

Przypisy

  1. Compendium Ordinationis Judiciorum Tribunalis Regni Petricoviensium Majoris Poloniae Sub Auspiciis Illustrissimi [et] Reverendissimi Ludovici Riaucour Episcopi Ptolomaidee, Canonici Metropolitani Gnesnensis, Praesidentis. Illustrissimi Antonii Nałęcz in Małachowice Małachowski Capitanei Ostrołęcensis, Tribunalis Regni Mareschalci. Die 8va Octobris A. 1766. ex Originali Ordinatione per Judicium Terrestre Siradiense depromptum, [b.n.s.]
  2. Antoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 433.
  3. Ambroise Jobert, Komisja Edukacji Narodowej w Polsce (1773–1794). Jej dzieło wychowania obywatelskiego, przełożyła i uzupełniła Mirosława Chamcówna, przedmową opatrzył Henryk Barycz, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1979, s. 277.
  4. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 96.
  5. Series Senatorow y Posłow Na Seym Ordynaryiny Warszawski 1776. Roku : Z wyrazeniem Ich Rezydencyi gdzie ktory stoi / zbiorem Seb. Kaź. Jabłońskiego, 1776, [b.n.s]
  6. Dyaryusz Seymu Ordyngo [!] Warszawskiego Roku 1780 Dnia 2go Pazdziernika Zaczętego, z Wyrażeniem Posłow, Sessyi, Projektow, Mow, &c., Grodno 1780, s. 6.
  7. Kamil Jakimowicz, Okoliczności powołania, kompetencje i skład osobowy lubelskiej Komisji Dobrego Porządku, w: Rocznik Lubelski 2015, s. 64.
  8. Kolęda warszawska na rok przybyszowy 1783, Warszawa 1783, [b.n.s]
  9. Władysław Smoleński, Komisya boni ordinis warszawska (1765–1789), Warszawa 1914, s. 40.
  10. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 309.
  11. Dariusz Rolnik, Szlachta koronna wobec konfederacji targowickiej (maj 1792–styczeń 1793), Katowice 2000, s. 162.
  12. „Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne”, 1792, no 63, s. 579.
  13. Dunin-Wilczyński Z., Order Świętego Stanisława, Warszawa 2006, s. 179.