Jerzy Jodłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Jodłowski
Poseł Jerzy Jodłowski III kadencja.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1909
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 2000
Warszawa
Wicemarszałek Sejmu II kadencji (PRL)
Okres od 20 lutego 1957
do 20 lutego 1961
Przynależność polityczna Stronnictwo Demokratyczne
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Komandor Orderu Białej Róży Finlandii
Grób Jerzego Jodłowskiego na Wojskowych Powązkach

Jerzy Jodłowski (ur. 18 czerwca 1909 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 2000 tamże) – polski prawnik i polityk, sędzia Sądu Najwyższego, dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III kadencji, wicemarszałek Sejmu II kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Augusta i Zofii. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim w 1931. W czasie studiów był działaczem Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, następnie zaś Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej-Lewicy. Po uzyskaniu aplikacji pracował w latach 1937–1944 jako adwokat. W 1938 współzakładał Demokratyczny Związek Adwokatów Polskich. W czasie II wojny światowej wykładał na tajnych kompletach uniwersyteckich, był również zatrudniony w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. W 1944 uczestniczył w powstaniu warszawskim, następnie zaś był więźniem obozów koncentracyjnych Groß-Rosen i Mauthausen-Gusen.

Po wojnie pracował jako dyrektor departamentu w Ministerstwie Sprawiedliwości (1945–1949), a w latach 1949–1967 był sędzią Sądu Najwyższego. Od 1947 do 1950 zastępca profesora Uniwersytetu Łódzkiego, a od 1951 profesor postępowania cywilnego na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1961–1965 dziekan Wydziału Prawa i Administracji UW.

Od 1945 należał do Stronnictwa Demokratycznego. W Centralnym Komitecie SD był kierownikiem wydziału propagandy (od 1947), a także członkiem CK (od 1945), członkiem prezydium (1954–1958), członkiem komitetu politycznego CK (1947–1954), a także wiceprzewodniczącym (1956–1958).

Pełnił mandat poselski w Krajowej Radzie Narodowej, w Sejmie Ustawodawczym oraz w Sejmie PRL I, II, III kadencji – w latach 1952–1956 był przewodniczącym Komisji Spraw Ustawodawczych, w latach 1957–1965 przewodniczącym Komisji Wymiaru Sprawiedliwości, a w latach 1957–1961 wicemarszałkiem i przewodniczącym Klubu Poselskiego SD.

Od 1956 przewodniczył Komisji ds. Reformy Sprawa Cywilnego. Był współtwórcą kodeksu postępowania cywilnego z 1964. W latach 1986–1988 przewodniczący Komisji ds. Reformy Prawa Cywilnego.

W latach 1949–1959 – przewodniczący Zarządu Głównego Zrzeszenia Prawników Polskich. Od 1951 do 1960 był wiceprzewodniczącym Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawników Demokratów. Działał społecznie, przez szereg lat był przewodniczącym Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Fińskiej oraz członkiem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.

Znany również jako wybitny specjalista międzynarodowego postępowania cywilnego. Wykładał m.in. w Haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego (Les conventions relatives à la prorogation et à la dérogation à la compétence internationale en matière civile) (1974).

Opublikował m.in. Postępowanie cywilne – część ogólna (1958, wspólnie z Władysławem Siedleckim); Postępowanie cywilne (1979, wspólnie ze Zbigniewem Resichem). Jego uczniami są m.in. profesor Tadeusz Ereciński oraz Jan Ciszewski – dyrektor Departamentu Współpracy Międzynarodowej i Prawa Europejskiego Ministerstwa Sprawiedliwości.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotnie żonaty, m.in. z Eugenią Krassowską, a po jej śmierci z prof. Teresą Misiuk.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Doktor honoris causa Université de Bourgogne (1965). Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1954)[1], a także Krzyżem Komandorskim Orderu Białej Róży Finlandii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991. Władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, Warszawa 1991, s. 366 (nota biograficzna)
  • Jerzy Jodłowski, w: Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (Henryk Wosiński; red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 63–64 (nota biograficzna)
  • Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
  • Informacje w BIP IPN