Neferhotep III
Wygląd
| władca starożytnego Egiptu | |
| Okres |
od ok. 1630 p.n.e. |
|---|---|
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
Neferhotep III – władca starożytnego Egiptu, Jeden z ostatnich królów XIII dynastii, z czasów Drugiego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panowanie rozpoczął około roku 1630 p.n.e. Jednym z nielicznych świadectw o tym królu jest stela odnaleziona w 3. pylonie w Karnaku. Znajduje się na niej tytulatura Neferhotepa. Przedstawiony jest jako król-wojownik, obrońca Teb, ukochany przez swych żołnierzy po raz pierwszy noszący koronę cheperesz - błękitną, będącą oznaką władzy noszoną w czasie działań wojennych. Przedstawienie władcy w wojennej koronie i jako obrońcy Teb, a nie całego Egiptu może oznaczać, iż jego władza nie sięgała poza Tebaidę, co może oznaczać odłączenie się Nubii oraz utratę Delty na rzecz Hyksosów.
Tytulatura
[edytuj | edytuj kod]| Królewski Protokół | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| serech lub Horusowe: | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| trl.: Wadż-chau | ||||||||||||||||
| tłum.: Ten, o wspaniałych-objawieniach | ||||||||||||||||
| nebti lub Należący do Obu Pań: | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| trl.: Aa-pehty | ||||||||||||||||
| tłum.: Wielki-siłą | ||||||||||||||||
| Złotego Horusa: | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| trl.: Men-... | ||||||||||||||||
| tłum.: O-trwałym-... | ||||||||||||||||
| prenomen lub imię tronowe: | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| trl.: Sechem-Re Se-anch-taui | ||||||||||||||||
| tłum.: Wszechmocny-Re, Ten,który-ożywia-Obydwa-Kraje | ||||||||||||||||
| nomen lub imię rodowe: | ||||||||||||||||
|
||||||||||||||||
| trl.: Neferhotep | ||||||||||||||||
| tłum.: Doskonały-i-zadowolony |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nicolas Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Adam Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518.
- Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044.
- Schneider Th. - Leksykon faraonów, PWN, Warszawa-Kraków 2001, ISBN 83-01-13479-8.