Totmes IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Totmes IV
Ilustracja
Granitowe popiersie Totmesa IV
władca starożytnego Egiptu
Dane biograficzne
Dynastia

XVIII dynastia

Miejsce spoczynku

Dolina Królów (KV43)

Ojciec

Amenhotep II

Matka

Tia

Żona

Nefertari, Jaret, Mutemuja

Dzieci

Amenhotep III, Siatum (?), Amenemhat, Tiaa, Amenemopet, Petepihu, Tentamun[potrzebny przypis]

Totmes IV (gr. Tutmosis) – faraon – władca starożytnego Egiptu z XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa. Syn Amenhotepa II i królowej Tia. Panował prawdopodobnie w latach 1397–1388 p.n.e. lub 1401–1391 p.n.e. Według Manethona panował 9 lat i 8 miesięcy. Starał się prowadzić politykę pokojową. Odziedziczył tron prawdopodobnie w wyniku przedwczesnej śmierci swego brata, następcy tronu. Po objęciu władzy nakazał dokonanie renowacji Wielkiego Sfinksa w Gizie, a po jej zakończeniu kazał umieścić między jego łapami, stelę upamiętniającą ten akt. Był to akt dziękczynny za objęcie władzy, którą otrzymał za sprawą Sfinksa – Wielkiego Boga.

...pewnego dnia młody królewicz wybrał się na przechadzkę, a około południa zasiadł w cieniu Wielkiego Boga i ogarnął go sen, a marzenie senne nadeszło gdy słońce stało w zenicie. Ujrzał majestat Wielkiego Boga, a ten przemówił doń własnymi ustami. "Popatrz na mnie, spójrz na mnie o mój synu Totmesie - to ja twój ojciec; Harmachis-Chepri-Re-Atum. Dam ci moje królestwo na ziemi na czele żywych, będziesz nosił koronę białą i koronę czerwoną na tronie Geba, dziedzica, a cały kraj jak długi i szeroki będzie należał do ciebie, podobnie jak wszystko co oświeca oko pana wszechświata (...) Popatrz jestem jak człowiek cierpiący, a całe moje ciało legło w ruinie. Piasek pustyni, na którym leżę zbliża się do mnie....

Istnieje opinia, mówiąca, że renowacja sfinksa oraz stela, umieszczona na nim, były sposobem jakim Totmes uprawomocnił swoją, niespodziewaną sukcesję.

W ósmym roku panowania odbył ekspedycję wojskową do Nubii, aby stłumić powstanie, jakie tam wybuchło. Kontynuował politykę swych poprzedników; Totmesa III i Amenhotepa II. Uważany za władcę pokojowego. Zawarł traktat z Mitanni, a jedna z córek Artatamy I została jego żoną. Inna jego żona, Mutemuje była matką Amenhotepa III, jego następcy.

Został pochowany w Dolinie Królów w grobowcu KV43. Jego mumię znaleziono w sekretnej części grobu Amenhotepa II (KV35) dokąd została przeniesiona w czasach rabunków za XXI dynastii.

Zarys genealogii XVIII dynastii

Tytulatura[edytuj | edytuj kod]

Królewski Protokół
serech lub Horusowe:
G5
E2
D40
twtxa
Z2
trl.: Ka-nechat-tut-chau (kꜢ-nḫt-twt-ḫꜤw)[1]
tłum.: Byk-potężny-doskonały-w-swej-postaci[potrzebny przypis]
nebti lub Należący do Obu Pań:
G16
DdDdswtiimit
U15
trl.: Dżed-nesyt-mi-Item (ḏd-nsyt mi-itm)[1]
tłum.: Trwały-w-królowaniu-niczym-Atum[potrzebny przypis]
prenomen lub imię tronowe:
M23
X1
L2
X1
ra
mn
xprZ2
trl.: Men-cheperu-Re (mn-ḫprw-rꜤ)[1]
tłum.: Wieczność-jest-postacią-Re[potrzebny przypis]
nomen lub imię rodowe:
G39N5
G26F31S29
trl.: Dżehutimes (ḏḥwti-msi(w))[1]
tłum.: Zrodzony-z-Dżehuti (Thota)[potrzebny przypis]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Za: Peter Lundström, Thutmose IV in hieroglyphics, Pharaoh.se [dostęp 2024-02-07] (ang.). Tam pełna znana tytulatura władcy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Adam Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518.
  • Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044.
  • Schneider Th. – Leksykon faraonów, PWN, Kraków-Warszawa 2001, ISBN 83-01-13479-8.
  • Desroches-Noblecourt Ch. - Hatszepsut Tajemnicza królowa Egiptu, Świat Książki, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7391-856-6 Nr 5126.