Dżeser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dżeser
Djoser.jpg
Statua Dżesera w Muzeum Egipskim w Kairze
faraon Egiptu
Okres panowania od 2690 p.n.e. lub 2720 p.n.e.
do 2670 p.n.e. lub 2700 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia III dynastia
Miejsce pochówku piramida Dżesera
Ojciec Chasechemui (?)
Matka Nimaatapis (?)
Rodzeństwo Sanacht (?)
Dzieci Sechemchet (?)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
<
D45
D21
>
Dżeser w hieroglifach

Dżeser (Dżoser) – władca górnego i dolnego Egiptu, drugi król z III dynastii. Panował w l. 2690–2670 p.n.e. lub 2720–2700 p.n.e.

Prawdopodobnie był synem Chasechemui i królowej Nimaatapis, młodszym bratem Sanachta. Niektórzy (Helck) uważają, że był mężem córki Chasechemui i Nimaatapis, Hetephernebti, a więc zięciem ostatniego władcy II dynastii i jego żony.

R8 D21
F32
Horus Neczeri-Chet w hieroglifach

Pochodził z Tinis. Objął tron po śmierci starszego brata. W pierwszym okresie panowania rządy sprawowała matka jako regentka ze względu na młody wiek władcy. Prawdopodobnie początkowo rządził z Abydos, następnie jednak już z Memfis.

W historii zasłynął jako pierwszy, któremu wzniesiono grobowiec w kształcie piramidy (architektem piramidy w Sakkarze był Imhotep), oraz jako prekursor rzeźby monumentalnej (posąg króla z serdabu). Pierwszy wprowadził też do tytulatury królewskiej nowy przydomek: Złoty Horus, co miało określać władcę jako Horusa słonecznego.

Jak podaje słynna Stela Głodu z Sehel pod Asuanem, za Dżesera panował głód na południu Egiptu, jest to jednak wysoce niepewne, gdyż stela powstała już w czasach ptolemejskich.

Wezyrem Neczericheta był Imhotep - lekarz, architekt i najwyższy kapłan, a także budowniczy pierwszej w dziejach ludzkości piramidy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Sanacht
HekaNemesNechacha PioMs.svg Stare Państwo
Dżeser – III dynastia

2690–2670 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Sechemchet

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grimal N. „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 74-75, ISBN 83-06-02917-8
  • Kwiatkowski B. „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 88-93, ISBN 83-207-1677-2
  • Schneider Th. „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 121-123, ISBN 83-01-13479-8