Nineczer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nineczer
ilustracja
faraon Egiptu
Poprzednik

Reneb

Dane biograficzne
Dynastia

II dynastia

Miejsce spoczynku

Sakkara

Nineczer – władca starożytnego Egiptu z II dynastii

Jego stolicą było Memfis. Panował przez 43 do 47 lat. Zachowane dokumenty mówią o działalności architektonicznej faraona (rozpoczęcie budowy własnego grobowca), jego udziale w świętach religijnych (święto barki, pierwszy znany bieg Apisa), o przeprowadzanych co dwa lata spisach ludności.

Pod koniec jego panowania prawdopodobnie pogorszyły się stosunki między Dolnym i Górnym Egiptem, przypuszczalnie na skutek nowej orientacji religijnej obranej przez Reneba (kult Re) i kontynuowanej przez Nineczera, która nazbyt faworyzowała Północ.

Został pochowany w Sakkarze, jego zespół grobowy znaleziony został w podziemnej galerii pod rampą faraona Unisa.

Tytulatura[edytuj | edytuj kod]

Imię tronowe (lub wg niektórych opracowań nomen) władcy znane jest w trzech wariantach[1]. Zapis na Liście Królów z Abydos odczytuje się jako Baenneczer/Banneczer[2][3]:

<
W10A E11 nTr
n
>

Według zapisu Listy z Sakkary i Papirusu Turyńskiego imię brzmi Baneczeru lub Baneczer[2][3][1]:

<
W10AG29nTrt&r w
>


HASHHASHnTrr
n

Jego imię horusowe brzmi Nineczer („Ten-który-podobny-jest-do-bogów”[3][1]):

R8N35

Takie samo brzmienie ma imię nebti władcy. Znany jest także złoty horus władcy, który odczytuje się jako Ren Nebu[3][1]:

M22r
n
nbw

U historyka greckiego Manethona występuje pod imieniem Binothris[4][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Peter Lundström, Ninetjer in hieroglyphics, Pharaoh.se [dostęp 2023-06-06] (ang.).
  2. a b c Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów. Życie. Legenda. Odkrycia, wyd. 2, Iskry, 2021, s. 102, ISBN 978-83-244-1042-2.
  3. a b c d Egipt Starożytny - II Dynastia, www.narmer.pl [dostęp 2023-06-06].
  4. Jürgen von Beckerath, Handbuch der ägyptischen Königsnamen, München ägyptologische Studien, München: Deutscher Kunstverlag, 1984, s. 173, ISBN 978-3-422-00832-8 [dostęp 2023-05-27] (niem.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]