Merenre II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Merenre II
władca starożytnego Egiptu
Dane biograficzne
Dynastia VI dynastia
Ojciec Pepi II
Matka Neit
Żona Nitokris

Merenre II (Antiemsaf II, Nemtiemsaf II, Merenre II Antiemsaf, Merenre II Nemtiemsaf) – władca starożytnego Egiptu z okresu Starego Państwa, z VI dynastii. Przez niektórych autorów (Schneider) nazywany Antiemsafem lub Nemtiemsafem (na skutek rozbieżności w odczytywaniu tego imienia), gdyż według nich imię Merenre jest nieprawidłową formą imienia tronowego spowodowaną prawdopodobnie błędem starożytnego pisarza przy przepisywaniu tekstów.

Lata panowania[edytuj]

Rodzina[edytuj]

Merenre był synem faraona Pepiego II i i jego przyrodniej siostry - żony Neit (córki Pepiego I i Anchnesmerire I). Jego żoną była królowa Nitokris.

Rządy[edytuj]

Według Papirusu Turyńskiego i Liście Królów z Abydos pomiędzy Pepim II a Nitokris w Egipcie rządziło 5 lub 3 władców. Byli oni najprawdopodobniej synami Pepiego II. Rezydowali w Memfis. W trakcie ich panowania postępował upadek kraju – pogłębiał się kryzys gospodarczy, szczególnie rolnictwa, spowodowany niskimi wylewami Nilu, nasilały się walki o wpływy i władzę między poszczególnymi nomarchami, a władza centralna stopniowo traciła swój autorytet.

Jednym z tych władców był Merenre II. Jego rządy trwały krótko, zaledwie jeden rok. Zgodnie z tradycją antyczną został on zamordowany, a jego śmierć została pomszczona przez Nitokris, która potem sama popełniła samobójstwo. Część badaczy uważa, że jest to tylko legenda. Jedynym dokumentem pozostałym z czasów rządów Merenrego jest dekret chroniący kult babki władcy Anchnesmerire I i matki Neit, który zachował się w zespole grobowym Neit w południowej Sakkarze. Miejsce pochówku władcy jak dotąd nie zostało odnalezione.


Poprzednik
Pepi II
HekaNemesNechacha PioMs.svg Stare Państwo
Merenre II – VI dynastia

2219–2218 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Nitokris

Bibliografia[edytuj]

  • Grimal N. „Dzieje starożytnego Egiptu”, PIW, Warszawa 2004, s. 98, ISBN 83-06-02917-8
  • Kwiatkowski B. „Poczet faraonów”, Iskry, Warszawa 2002, s. 194-195, ISBN 83-207-1677-2
  • Schneider Th. „Leksykon faraonów”, Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 82, ISBN 83-01-13479-8