Nektanebo II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nektanebo II
ilustracja
faraon Egiptu
Okres panowania od 360 p.n.e.
do 342 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia XXX dynastia
Ojciec Czahapimu

Nektanebo II (360-342 p.n.e.) – władca starożytnego Egiptu - trzeci i ostatni faraon XXX dynastii, syn Czahapimu, bratanek Tachosa.

Doszedł do władzy po przewrocie zorganizowanym przez swego ojca i obaleniu faraona Tachosa. Dzięki wsparciu oddziałów najemników greckich pod wodzą Agesilaosa ze Sparty pokonał nieznanego z imienia pretendenta do tronu z Mendes.

W trakcie swego panowania podjął wiele inicjatyw budowalnych[1] w Delcie Nilu.

Pierwsze 10 lat jego rządów upłynęło spokojnie. Jednak na przełomie 351/350 p.n.e. król Persji Artakserkses III Ochos podjął kolejną próbę podbicia Egiptu i został odparty przez wojska Nektanebo m.in. dzięki zarazie, która zdziesiątkowała wojska najeźdźców. To niepowodzenie władcy perskiego spowodowało secesję Fenicji i Cypru od Persji i zawarcie przez te kraje przymierza z Egiptem. Jednak ze względu na trudną sytuację gospodarczą i polityczną Nektanebo mógł udzielić sojusznikom tylko ograniczonego poparcia. Doprowadziło to do katastrofy. Do 343 p.n.e. Persowie odzyskali odłączone terytoria, a następnie liczącą 300 000 żołnierzy armią uderzyli na Egipt i pokonali wojska Nektanebo, opanowując Deltę, a następnie cały Górny i Dolny Egipt. Sam faraon ratował się ucieczką do Dolnej Nubii.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Historia powszechna. Starożytny Egipt. Grecja i świat helleński. T. 3. Mediasat Poland sp. z o.o., 2007, s. 42. ISBN 978-84-9819-810-2.