Aj (faraon)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aj
faraon
Ilustracja
władca starożytnego Egiptu
Okres

od 1323 p.n.e.
do 1319 p.n.e.

Poprzednik

Tutanchamon

Następca

Horemheb

Dane biograficzne
Dynastia

XVIII dynastia

Miejsce spoczynku

Dolina Królów

Ojciec

Juja

Matka

Czuju

Rodzeństwo

Teje

Żona

Ti

Malowidło z grobu Tutanchamona przedstawia Aja symbolicznie otwierającego usta zmarłemu faraonowi, przez które dusza odejdzie do nieba. Przywilej następcy tronu. Skóra lamparta to atrybut najwyższego kapłana

Aj (także Ay lub Eje) – faraon, władca starożytnego Egiptu. Prawdopodobnie panował w latach 1323–1319 p.n.e. Był synem Jujego i Czuju, a więc bratem królowej Teje. Niektórzy badacze uważają go również za ojca Nefertiti. Zaliczany jest do grona władców XVIII dynastii.

Za panowania poprzednich władców Egiptu Amenhotepa IV, Smenchkare i Tutanchamona, Aj sprawował różne urzędy w administracji państwowej, m.in. był jednym z wezyrów, Komendantem wszystkich wierzchowców Jego Majestatu oraz Osobistym pisarzem króla. Po śmierci Tutanchamona dokonał ceremonii pogrzebowych i ogłosił się faraonem. Usiłując nie dopuścić do małżeństwa Anchesenamon z jednym z synów króla Hetytów - Suppiluliumy I, rozkazał go zamordować. Spowodowało to długoletnie wojny z państwem Hetytów.

Grobowiec Aja, znajdujący się w Dolinie Królów został odkryty w 1816 roku przez Giovanniego Battistę Belzoniego.

Aj wyznaczył na swojego następcę wodza egipskiego, Horemheba.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]